Δημητριακά γεμάτα “παντοτινά χημικά”-PFAS – Δεν είναι πια ένα τρόφιμο αλλά ένας δείκτης
Γράφει ο Μάνος Λαμπράκης-Manos Lambrakis,
Η έρευνα του PAN Europe αποκαλύπτει κάτι πολύ βαθύτερο από μια απλή διατροφική ανωμαλία: μια πολιτικο-πολιτισμική μετάπτωση, όπου η ίδια η καθημερινότητα μετατρέπεται σε πεδίο αργής χημικής διάβρωσης.
Τα δημητριακά —με ποσοστό άνω του 80% μολυσμένων δειγμάτων σε δεκαέξι ευρωπαϊκές χώρες και με επίπεδα TFA έως και εκατό φορές υψηλότερα από το πόσιμο νερό— δεν είναι πια ένα τρόφιμο αλλά ένας δείκτης.
Δείκτης ενός συστήματος που αυτονομήθηκε από τον ανθρώπινο έλεγχο, ενός αγροτικού και χημικού μηχανισμού που παράγει ύλες ανθεκτικότερες από την πολιτική βούληση και τα κοινωνικά αντανακλαστικά.
Η σχετική έρευνα, Μελέτη: Τα δημητριακά η πιο μολυσμένη τροφή με «παντοτινά χημικά»-PFAS – Σε ποιά άλλα τρόφιμα βρέθηκαν
Το τριφθοροξικό οξύ, παράγωγο των νέων φυτοφαρμάκων, εγκαθίσταται μυστικά σε αυτό που θεωρούσαμε, όχι αθώο, αλλά απλώς κοινότοπο και πρακτικό, και μ’ αυτή την εγκατάσταση μεταμορφώνει την οικειότητα του καθημερινού τραπεζιού σε ένα πεδίο σχεδόν εσχατολογικής αβεβαιότητας.
Η διαρροή αυτής της μόλυνσης προς τα ζυμαρικά, το αλεύρι, το ψωμί ολικής, τα κρουασάν και τα γλυκίσματα δείχνει ότι δεν έχουμε να κάνουμε με μεμονωμένο φαινόμενο αλλά με ένα πλήρες οικοσύστημα έκθεσης.
(“Τροφή-Φάρμακο”: Και μετά οι ελεγκτικοί μηχανισμοί, αναφέρονται σε “ασφαλή” ή “επιτρεπόμενα” όρια!! Θα μπορούσε, εάν επρόκειτο για ένα χημικό και ένα προϊόν..
Εδώ βλέπουμε ότι ζήτημα είναι εάν υπάρχει πλέον κάτι γύρω μας που να μην έχει χημικά!!! Βλαβερή η έκθεση σε τοξικές ουσίες, έστω και αν αυτές βρίσκονται σε επιτρεπόμενα όρια)
Κι εδώ, η σύγχρονη πολιτισμική επιθυμία για το brunch (σ.σ. γεύμα κανονικό αντί δεκατιανού) —ένας θεσμός της τελευταίας δεκαετίας, που κυριάρχησε στα αστικά κέντρα ως σύμβολο lifestyle (σ.σ. τρόπου ζωής), χαλαρής υπεραφθονίας και αισθητικοποιημένης κατανάλωσης— αποκαλύπτει την πιο παράδοξη συνέργεια:
Διότι το brunch, με τα artisanal (σ.σ. χειροποίητα) ψωμιά, τις ζύμες, τα bakery (σ.σ. φούρνου) προϊόντα, τις «χειροποίητες» επιλογές, φορτώνεται ακριβώς τις ίδιες χημικές επιστρώσεις.
σ.σ. ΚΑΙ μεταλλάξεις! Το σιτάρι δεν είναι πια… σιτάρι
Το πολιτισμικό του κύρος δεν το προστατεύει.
Η μόδα του, αντιθέτως, κάνει ακόμη πιο ορατή την αδυναμία μας να διακρίνουμε ότι κάτω από την αισθητικοποιημένη επιφάνεια των προϊόντων κρύβεται η ίδια μοριακή αποσύνθεση:
Το TFA δεν ενδιαφέρεται για τάσεις, branding (σ.σ. εμπορικά σήματα), συνήθειες· εγκαθίσταται ως πολιτικό καθήκον εποπτείας που ουδείς έχει αναλάβει.
Γι’ αυτό η μολυσματική τοπογραφία των PFAS μέσα στην ευρωπαϊκή τροφική αλυσίδα δεν αφορά μόνο την υγεία αλλά και τη δομή της σύγχρονης εμπιστοσύνης.
Χημικά PFAS: Οι πιο απειλητικές ουσίες που έχουν επινοηθεί ποτέ
Η Ευρώπη, που οικοδόμησε το αφήγημά της πάνω στους αυστηρούς κανονισμούς και στις εγγυήσεις ποιότητας, αποκαλύπτεται τώρα εκτεθειμένη σε ένα χημικό υπόστρωμα που διαπερνά τις πιο βασικές της συμβολικές ύλες:
- το αλεύρι,
- το ψωμί,
- τα προϊόντα σιτηρών.
Αυτές οι ύλες —σάρκα της καθημερινής κουλτούρας— φέρουν πλέον ένα αόρατο αποτύπωμα που κανένα πολιτικό σύστημα δεν έχει ακόμη κατορθώσει να ρυθμίσει, να περιορίσει ή να κατανοήσει.
(σ.σ.. Είναι απασχολημένο το σύστημα με ακόμη χειρότερες επιλογές! Εντομοφαγία-Αλεύρι γρύλου: Εγκρίθηκε στην ΕΕ η προσθήκη σε ψωμί, ζυμαρικά, μπάρες δημητριακών, μπισκότα, πίτσες κ.α.)
Αυτό το αόρατο αποτύπωμα είναι η πραγματική απειλή:
Όχι το ίδιο το χημικό, αλλά το γεγονός ότι διασχίζει τα σύνορα μεταξύ διατροφής, βιομηχανίας, πολιτικής εποπτείας και πολιτισμικής κανονικότητας χωρίς κανένα σημείο αντίστασης.
Ένας κόσμος που πιστεύει ότι μπορεί να ρυθμίζει τα πάντα μέσω branding (σ.σ. εμπορικών σημάτων) και πολιτικών συστάσεων αποδεικνύεται ανυπεράσπιστος απέναντι σε μια ύλη που δεν υπακούει σε καμία αφήγηση.
(σ.σ. τα Ευρωπαϊκά υποτίθεται πως είναι τα ελεγμένα. Σκεφτείτε τί θα γίνει με τα… ανεξέλεγκτα! Τί είναι η «συμφωνία ΕΕ-Mercosur» και γιατί αντιδρούν οι αγρότες)
Έτσι, το «αντίο στα δημητριακά» δεν είναι μια καταναλωτική συμβουλή ούτε μια ρητορική υπερβολή.
Είναι μια κίνηση πολιτικής αυτοσυνειδησίας.
Είναι η διαπίστωση ότι ολόκληρη η τροφική μας καθημερινότητα έχει μετατραπεί σε έναν αργό τελεστή χημικής εντροπίας, και ότι η κουλτούρα της ευκολίας —του γρήγορου πρωινού, του brunch, των bakery τελετουργιών— έχει προσλάβει μια σκοτεινή, εσχατολογική υφή:
Δεν στηρίζει πια τον κοινωνικό ρυθμό, αλλά τον υπονομεύει αθόρυβα.
Το αντίο αυτό δεν απευθύνεται στα δημητριακά ως προϊόν αλλά στο διατροφικό σύστημα που απέτυχε να προστατεύσει το πιο απλό, το πιο «ουδέτερο» στοιχείο της καθημερινής τροφής.
Είναι ένα αντίο που μοιάζει περισσότερο με προειδοποίηση: ότι το μέλλον της διατροφής δεν θα είναι ζήτημα γεύσης ή lifestyle αλλά ζήτημα επιβίωσης μιας κοινωνίας που πρέπει επιτέλους να αντικρίσει το χημικό της ασυνείδητο.
Η αρχή έχει γίνει! Η Καλιφόρνια ζητά αποζημιώσεις: Βιομηχανία τροφίμων-Πολυεθνικές δηλητηριάζουν τον κόσμο με υπερ-επεξεργασμένα “τρόφιμα”
Για να καταλάβουμε τί γίνεται, Καρτέλ 10 πολυεθνικών γιγάντων ελέγχει ΌΛΑ τα τρόφιμα της αγοράς
με την… απαραίτητη κάλυψη! Η μάστιγα της εποχής: Βιομηχανία τροφίμων και φαρμάκων σε αγαστή συνεργασία προωθούν τροφογενείς και ιατρογενείς ασθένειες
ΔΕΝ ΕΊΜΑΣΤΕ ΆΜΟΙΡΟΙ ΕΥΘΥΝΏΝ, διότι εάν τους μείνουν στα ράφια και επιστραφούν πίσω, θα ΑΝΑΓΚΑΣΤΟΎΝ να επανεξετάσουν: Η παραγωγή τροφίμων αλλάζει, καθώς εμείς οδηγούμε τις εξελίξεις
άρα ΚΆΘΕ ΦΟΡΆ που ψωνίζουμε (κι όχι μόνον) ΣΥΝΤΕΛΟΎΜΕ ΣΤΗΝ ΑΥΡΙΑΝΉ ΜΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΌΤΗΤΑ! ΜΌΝΟΝ από εσένα μπορεί να αλλάξει ο κόσμος: Δεν ψηφίζεις στις εκλογές, Ψηφίζεις με τις πράξεις, τα λόγια και τις σκέψεις σου ΚΆΘΕ ΗΜΈΡΑ
Διαβάστε ακόμη: Η Μεγάλη Απάτη του Πρωινού – Πώς το μπολ με δημητριακά έγινε ο βασιλιάς της φλεγμονής
Υπέρ-επεξεργασμένες “τροφές”: Βιομηχανικά αντικείμενα με γεύση φαγητού που το έντερό σου δεν αναγνωρίζει
Πώς το “χωρίς” ή με “χαμηλά λιπαρά” γεμίζει νοσοκομεία
Δεν υπάρχει φθηνό και ακριβό φαγητό~Υπάρχουν τρόφιμα και σκουπίδια
Τί δεν πάει καλά με το σύστημα της διατροφής μας;
το αποτέλεσμα, Η Κρυμμένη Πείνα: Προσλαμβάνουμε Τροφές Χωρίς Επαρκή Θρεπτικά Συστατικά
Σκεφτείτε.. Όσοι γεννιούνται σήμερα θα ζήσουν λιγότερο από τους γονείς τους λόγω διατροφής.
και Ζούμε περισσότερο αλλά με χειρότερη υγεία