Η Δολοφονία του Δημητρίου Περρούκα (Άργος, 1851)
Πρωτοσέλιδο της ιστορικής εφημερίδας «Αιών», με ημερομηνία 17 Νοεμβρίου 1851, όπου και η νεκρολογία του Περρούκα.Ερευνήτρια – ΙστορικόςΔιελθόν απόντος αυτού την δικογραφίαν.
Σκεφθέν κατά νόμονΑποφαίνεται, ότι δεν υπάρχει αφορμή προς κατηγορίαν κατά του Αντων. Καζάκου, Ν. Φωτοπούλου, Δημ. Α. Κολιαλέξη και Κωνσταντίνας Μπέη δια την αυτήν πράξιν.
Διατάσσει την διάρκειαν της φυλακίσεως του Π. Καμπίτου, Γεωργ. και Αθαν. Μπατζάκα και την εκ της φυλακής απόλυσιν του Ν. Καμπίτου, Α. Καζάκου και Κωνσταντίνας Μπέη, αν δι’ άλλην αιτίαν δεν κρατούνται.
Δείγματα γραφής του Δ. Βαρδουνιώτη (πάνω) και Αν. Τσακόπουλου (κάτω). Στις σελίδες 2 και 14 υπάρχει σημείωση του Τσακόπουλου στο περιθώριο της σελίδας: «Δια την βιβλιοθήκην του Δαναού. Α. Τσακόπουλος. 2.9.1953».
Στις σελίδες 15 καταχωρίζεται κείμενο του Τσακόπουλου με τίτλο «Δημήτριος Περρούκας», ενώ στη σελίδα 16 άλλο κείμενο του ιδίου σχετικά με την ηθική αυτουργία στη δολοφονία του Περρούκα. Παρουσιάζουμε στη συνέχεια τα κείμενα αυτά, τα οποία αποτελούν αναγκαία συνέχεια του δημοσιευθέντος βουλεύματος:
-1-
«Δημήτριος Περρούκας
Ο ανήρ ούτος ήτο πεπαιδευμένος και εγνώριζε κάλλιστα, εκτός της ελληνικής γλώσσης, και την τουρκικήν, γαλλικήν και ιταλικήν. Εσπούδασε τα νομικά και ιδίως πολιτικάς επιστήμας. Ήτο προεστώς της Πελοποννήσου και διετέλεσε μάλιστα από του 1812-1821 βεκίλης του Μορέως (είδος βουλευτού) παρά τη Υψηλή Πύλη εν Κωνσταντινουπόλει. Υπηρέτησε δε τον αγώνα ως πολιτικός ανήρ εν Ελλάδι και εν Ευρώπη.
Τον Δεκέμβριον του 1821 εψηφίσθη μέλος της Α’ Βουλής του Έθνους. Επί Κυβερνήτου υψώθη εις το κατακόρυφον της περιωπής, γενόμενος μέλος του Πανελληνίου και πρώτος Γραμματεύς αυτού επί των Εσωτερικών και Δικαστικών, μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου, Πρόεδρος του Θαλασσίου Δικαστηρίου, Γερουσιαστής και νομοθέτης του αρτισυστάτου έθνους. Εις αυτόν οφείλονται οι νόμοι του Δημοσίου Δικαίου και η δικαστική και η διοικητική διαίρεσις της Πελοποννήσου και πολλά άλλα.
Ο βασιλεύς Όθων ανέδειξεν αυτόν και Σύμβουλον της Επικρατείας εις τα 1843. Ο διάσημος ανήρ υπήρξε μέλος της Δ’ και Ε’ Εθνικής Συνελεύσεως (1829 και 1831), ως και της του 1843, περιεβλήθη και πολλά άλλα αξιώματα και ετιμάτο δια φιλίας και υπολήψεως παρ’ όλων των εξοχοτήτων της Ελλάδος, Ανατολής και πολλών της Ευρώπης. Επί πλέον διετήρησε μέχρι του θανάτου του όλην ανελλιπώς την απέραντον αλληλογραφίαν του κ.τ.λ., ως μέγα ιστορικόν αρχείον, όπερ εγένετο πλουσία πηγή ιστορικής ύλης κ.τ.λ.
Προς δυστυχίαν όμως του τόπου ο μέγας Αργείος ανήρ εδολοφονήθη εν τη εν Άργει οικία αυτού τη 13 Νοεμβρίου 1851 εις την ακμήν έτι της πολυπράγμονος ζωής του (τα περί οικογενείας Περρούκα όρα εις το περισπούδαστον βιβλίον «Η καταστροφή του Δράμαλη» του αειμνήστου Δημητρίου Βαρδουνιώτου).
Η ιστορική και ένδοξος οικία Περρούκα, εν η έλαβεν χώραν η στυγερά και αποτρόπαιος δολοφονία του Δημητρίου Περρούκα, ανήκει ήδη εις τον έμπορον της πόλεώς μας Τρύφωνα Καρυώτην (οδός Λάμπρου Λαμπρυνίδου αριθ. 7).
Εν αυτή σώζεται και διατηρείται εν αρίστη καταστάσει το δωμάτιον, εν ω εδολοφονήθη αγρίως τας 12-13 Νοεμβρίου του 1851 ο μέγας Αργείος Δημήτριος Περρούκας.
Η προς τα εργοστάσια Ρόκα και Μπόνη οδός φέρει το τιμημένον και δοξασμένον όνομα της μεγάλης και ιστορικής οικογενείας Περρούκα δια τας πολλαπλάς υπηρεσίας τας οποίας προσέφερεν η αρχαία αύτη οικογένεια εις το Έθνος.
– 2 –
«Περί του ηθικού αυτουργού Δημητρίου Α. Κολιαλέξη ή Κική της στυγεράς δολοφονίας του Δημητρίου Περρούκα, ο Δήμαρχος Κωνσταντίνος Μπόμπος μου είπε το εξής σοβαρώτατον:
Ότι την ιδίαν νύκτα της δολοφονίας ο Κικής επήγε εις το σπίτι τους και εζήτησε το άλογό τους και ιππεύσας ανεχώρησεν, ως λέγεται, δια τα Μέγαρα της Αττικής, δια να αποδείξη το άλλοθι της εγκληματικής ενοχής του.
Παραδίδεται και τούτο, ότι ο Δημ. Α. Κολιαλέξης ή Κικής ήτο πράγματι συνένοχος και ότι ούτος τον αποτελείωσεν. Εις το μαγαζείον του έφαγον την νύκτα εκείνην οι δολοφόνοι και ότι τους συνετήρει εις τας φυλακάς μέχρι της ημέρας της καρατομήσεως, υποσχόμενος και βεβαιών, ότι θα φροντίση να δοθή εις αυτούς β(ασιλική) χάρις.
Ο εκ των δολοφόνων Πέτρος Καμπίτης επί της λαιμητόμου μεγαλοφώνως είπε τα εξής:
– Ας όψεται ο Κικής, αυτός μας επήρε στο λαιμό του. Τώρα είναι αργά.
Το χειρόγραφον του βουλεύματος της δολοφονίας του Περρούκα το είχον ζητήσει από τον μακαρίτην Δημ(ήτριον) Βαρδουνιώτην να το μελετήσω, μετά τον θάνατον τούτου έμεινεν έκτοτε εις χείρας μου. Ήδη το προσφέρω εις την βιβλιοθήκην του Δαναού.
Ο Κολιαλέξης ή Κικής ήτο πενθερός του ιατρού Ανδρ(έα) Παπαδημητρίου ή Παπαμήτσου.
Η κηδεία του Δημ(ητρίου) Περρούκα έγινε μεγαλοπρεπώς την 13.11.1851 Μ.Μ. μετά του Αρχιεπισκόπου Γερασίμου Παγώνη. Ετάφη δε εις τον εν τη πλατεία του Άργους (νυν Αγ. Πέτρου) ναΐσκον του Αγίου Νικολάου, όπισθεν του ιερού (Όρα «Συμβολαί εις την ιστορίαν της Εκκλησίας Αργολίδος», τεύχος Α’, Α. Π. Τσακοπούλου). Άργος 2.9.1953.
Α. Π. Τσακόπουλος
(Χειρόγραφο κείμενο στο κάτω μέρος της σελίδας):
Επειδή, καθόσον αφορά τους Αντ. Καζάκον, Ν. Φωτόπουλον, Δ. Α. Κολιαλέξην, Κωνσταντίναν Μπέη δεν υπά-
Παραδίδεται και τούτο, ότι ο Δημ. Α. Κολιαλέξης ή Κικής ήτο πράγματι συνένοχος και ότι ούτος τον αποτελείωσε.
Επιμέλεια
Τσάγκος Αναστάσιος
Γενικός Γραμματέας Αργολικής Αρχειακής Βιβλιοθήκης.
Διαβάστε ακόμη: