
Μετά το Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1877 και τη συνθήκη του Βερολίνου, η Βουλγαρία ήταν ένα νεαρό, ανοργάνωτο και ασθενές κράτος, βασισμένο κυρίως στην ρωσική υποστήριξη που έφτανε μέχρι και στην οργάνωση και διοίκηση του στρατού της, από εκατοντάδες αποσπασμένους αξιωματικούς.
Έτσι, ρισκάροντας τα πάντα, ο Αλέξανδρος της Βουλγαρίας διάλεξε να στηρίξει την εξέγερση. Ως αποτέλεσμα, οι Ρώσοι σύμβουλοι αποχώρησαν από τον στρατό αφήνοντας Βουλγάρους αξιωματικούς μέχρι το βαθμό του λοχαγού για να διοικήσουν τα συντάγματα του. Βλέποντας σε αυτή την αποδιοργάνωση μιας ευκαιρία επέκτασης, η γειτονική Σερβία εισέβαλε στη βορειοδυτική Βουλγαρία. Όμως, οι βουλγαρικές μονάδες προκάλυψης καθυστέρησαν επιτυχώς τους Σέρβους στα ορεινά περάσματα, επιτρέποντας στον στρατό να συγκεντρωθεί.
Η συνέχεια στο Military History

