Η Λωζάνη επικύρωσε την ήττα της Μικρασιατικής Εκστρατείας, όμως λίγους μήνες μετά την κατάρρευση του μετώπου, ένας ανασυγκροτημένος στρατός στον Έβρο βάρυνε στη διαπραγμάτευση για τις αποζημιώσεις χωρίς να διαβεί ποτέ τον ποταμό.
Η εναρκτήρια, τελετουργική συνεδρίαση έγινε στις 20 Νοεμβρίου 1922 (7 Νοεμβρίου με το παλαιό ημερολόγιο). Η πρώτη ουσιαστική συνεδρίαση έγινε στις 21 Νοεμβρίου, υπό την προεδρία του λόρδου Κέρζον.
Ήταν η στρατιά που ανασυγκροτήθηκε στη Δυτική Θράκη μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, από τον Δεκέμβριο του 1922 υπό τον αντιστράτηγο Θεόδωρο Πάγκαλο. Τον Απρίλιο του 1923 είχε περίπου 100.000 άνδρες σε δέκα μάχιμες μεραρχίες.
Με τον συμβιβασμό της 26ης Μαΐου 1923 η Ελλάδα αναγνώρισε την ευθύνη της για τις καταστροφές του πολέμου αλλά απαλλάχθηκε από τις χρηματικές αποζημιώσεις, παραχωρώντας στην Τουρκία το τρίγωνο του Κάραγατς. Σύμφωνα με τον Ριζά Νουρ, ο φόβος μιας επίθεσης της Στρατιάς του Έβρου έπεισε τον ίδιο και τον Ισμέτ να στηρίξουν την εγκατάλειψη της απαίτησης. Τη λύση ενέκρινε τελικά και η Άγκυρα.
Στις 24 Ιουλίου 1923. Η Σύμβαση για την ανταλλαγή των πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας είχε υπογραφεί νωρίτερα, στις 30 Ιανουαρίου 1923.
Ίμβρος και Τένεδος: Τι υποσχέθηκε η Τουρκία στους Έλληνες με τη Συνθήκη της Λωζάνης και τι έκανε στην πράξη
Διαφήμιση