Μεταλλικά αλεξικέραυνα υψώνονται στον ουρανό. Η μήκους 137 μέτρων τάφρος πυρός είναι έτοιμη να υποδεχθεί τις φλόγες. Μια γιγαντιαία δεξαμενή νερού θα ρίξει 400.000 γαλόνια για να τις σβήσει. Ο πύραυλος με το σκάφος «Orion» και τον θαλαμίσκο «Integrity» στην κορυφή του έχει λάβει θέση από τις 18 Ιανουαρίου στην εξέδρα εκτόξευσης 39Β του Διαστημικού Κέντρου Τζον Φ. Κένεντι στη Νήσο Μέριτ της Φλόριντα.
Photo Nasa James Webb Telescope
Photo NASA Curiosity rover at Rocknest
Photo AP
Photo NASA
Photo NASA
Photo NASA Jared Isaacman
Αλλά εν τέλει το διακύβευμα του αγώνα για τη NASA δεν είναι απλώς ένα παιχνίδι εξουσίας. Είναι η αντίληψη για τον καταστατικό λόγο ύπαρξης μιας διαστημικής υπηρεσίας. Αν εξαιρέσει κανείς τις παρόλες του Μασκ περί του ανθρώπου ως «διαπλανητικού είδους», η εμπορική αστροναυτική των SpaceX και Blue Horizon, δηλαδή το ανεβοκατέβασμα σκαφών και δορυφόρων, αφορά στην ουσία της μια απροκάλυπτα κερδοσκοπική πρακτική.
Πίσω όμως από τη λειτουργία της NASA, ακόμη και στον ψυχροπολεμικό καιρό της «κούρσας για το Διάστημα» με τη Σοβιετική Ενωση, υπήρχε ένα συνεκτικό, διακριτό όραμα – εκείνο της έρευνας, της επιστήμης, της αύξησης της παρακαταθήκης της ανθρώπινης γνώσης. Χωρίς όλα όσα δεν φαίνονταν τότε εκ πρώτης όψεως στις πανηγυρικές φωτογραφίες, αλλά υπήρχαν στον περίγυρο, όργανα μέτρησης, οχήματα εξερεύνησης, επιστημονικά εργαλεία, ένας αστροναύτης και μια σημαία στη Σελήνη ή στον Αρη θα είναι απλώς μια στολή και ένα πανί.