Νέο εύρημα στο ναυάγιο του «Μέντωρ»
Κατά την εφετινή περίοδο, οι ερευνητές επικεντρώθηκαν σε περιοχές δυτικά και βόρεια του σωζόμενου σκαριού του πλοίου, διερευνώντας πιθανές θέσεις με κατάλοιπα του ναυαγίου.
Στην αποσύνθεση συνέβαλε και η πρώτη ναυαγιαιρεσία του 1802, όταν οι σφουγγαράδες που ανέλκυσαν το φορτίο άνοιξαν είσοδο στο αμπάρι από το πέτσωμα του πλοίου, προκαλώντας περαιτέρω φθορά. Όπως περιγράφεται στις επιστολές του γραμματέα του Λόρδου Έλγιν, Γουίλιαμ Χάμιλτον, το σημείο αυτό ήταν εκείνο όπου είχε προκληθεί η εισροή υδάτων μετά την πρόσκρουση στα βράχια.
Ανακαλύψεις στη δεύτερη τομή
Επιπλέον, εντοπίστηκαν θραύσματα από την εξωτερική επιχάλκωση του πετσώματος, η οποία προστάτευε τα ύφαλα τμήματα, ενώ φαίνεται πως η τρόπιδα ενισχυόταν και με φύλλα μολύβδου. Ένα τμήμα που συνδέει τα φύλλα χαλκού με αυτά του μολύβδου παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Επίσης, βρέθηκε πήλινη πλάκα, πιθανώς σχετιζόμενη με τη μόνωση της εστίας του πλοίου.
Πρόκειται για την πρώτη φορά που εντοπίζεται θραύσμα γλυπτού διακόσμου από το φορτίο του «Μέντωρ», το οποίο είχε ανελκυστεί σχεδόν εξ ολοκλήρου το 1802. Η συντήρηση και η μελέτη του ευρήματος αναμένεται να προσφέρουν νέα στοιχεία για το μνημείο από το οποίο προέρχεται.
Στην υποβρύχια ανασκαφή του 2025 συμμετείχαν ειδικοί διαφόρων πεδίων: αρχαιολόγοι, θαλάσσιοι βιολόγοι, συντηρητές, τεχνικοί βυθού, εκπαιδευτές καταδύσεων και υποβρύχιοι φωτογράφοι, μεταξύ των οποίων οι Δρ. Αλέξανδρος Τούρτας, Δρ. Έλενα Μπονέλου, Άρης Μιχαήλ, Δρ. Γιάννης Ίσσαρης, Δρ. Ελπίδα Καραδήμου, Βασίλης Τσιαΐρης (ΜΑ), Χρύσα Φουσέκη, Ειρήνη Μάλλιου, Σπύρος Μουρέας, Γιώργος Μπουζαλάκος, Στέφανος Κόντος, Μανουήλ Κουρκουμέλης και Μαρία Τσόκλα.