Επιπλέον, για λόγους μια καλύτερης κι αντικειμενικότερης αποτίμησης, πρέπει να συνυπολογίσουμε πως σε κάποια επίμαχα θέματα της επιστήμης της, η Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ έχει επιλέξει να σταθεί από την πλευρά της Ιστορικής Αλήθειας. Μεταξύ άλλων αναφερόμαστε φυσικά και στην άποψη της για το ρόλο της εκκλησίας κατά τα χρόνια της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, αλλά και στην περίοδο της τουρκοκρατίας. Στο πεδίο αυτό υπερισχύει η νηφάλια ιστορική της ματιά (είναι καταγεγραμμένη σε παλαιότερες συνεντεύξεις της), αναδεικνύοντας το διχαστικό ρόλο της εκκλησίας και του Σχολάριου κατά την κρίσιμη περίοδο της πολιορκίας της Κωνσταντινούπολης κι όχι μόνο. Επίσης, η Ιστορικός έχει προσπαθήσει πειστικά να αποδομήσει το μύθο του «κρυφού σχολείου» κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας. Για τη συγκεκριμένη ιστορική περίοδο, εστιάζει με αρκετή αντικειμενικότητα στη σημασία του Διαφωτισμού και στον πόλεμο που κήρυξε εναντίον του η ορθόδοξη εκκλησία.
Συνοψίζοντας, θεωρούμε ωφελιμότερο να κρατάμε στη μνήμη μας την Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ, πρωτίστως ως Ιστορικό λόγω της συμβολής της στην Ευρωπαϊκή Ιστοριογραφία κι όχι για τις παρεμβάσεις στην πολιτική επικαιρότητα. Παρά το γεγονός πως την ίδια τη γοητεύει η ιδέα να δηλώνει «Αριστερή», κυρίως λόγω των χρόνων της πρώτης νιότης, εκείνη οφείλει να γνωρίζει καλύτερα πως στο συγκεκριμένο χώρο δεν υπάρχουν ισόβια και διαχρονικά παράσημα και πως «τα στερνά τιμούν τα πρώτα» που λέει κι ο λαός.