Τα μέλη των εννέα επανδρωμένων αποστολών Apollo παραμένουν μέχρι σήμερα οι άνθρωποι που έχουν βρεθεί μακρύτερα από όλους, στην ιστορία της ανθρωπότητας. Η Σελήνη βρίσκεται, κατά μέσο όρο, σε απόσταση περίπου 400.000 χιλιομέτρων από την επιφάνεια της Γης· αν είχαμε, γράφει η Telegraph, να ένα κομμάτι σκοινιού τόσο μακρύ, θα μπορούσε να τυλίξει τον Ισημερινό της Γης σχεδόν δέκα φορές. Οι χάρτες του Apollo δείχνουν τις σχετικές χρονικές σχέσεις των γεωλογικών γεγονότων, αλλά όχι απόλυτες ημερομηνίες. Η μελέτη της λεκάνης Αϊτκεν θα φωτίσει την ταραχώδη παιδική ηλικία της Σελήνης, καθώς και τις αλλαγές στη συχνότητα και το μέγεθος των προσκρούσεων. Αυτό έχει συνέπειες για ολόκληρο το ηλιακό σύστημα, καθώς θα μπορούσε να διευκρινίσει εάν οι πρώιμες συγκρούσεις μειώθηκαν σταδιακά ή αν υπήρξε δεύτερο κύμα πρόσκρουσης λόγω μετακινήσεων των πλανητών. Ο λόγος που επιλέγεται ο Νότιος Πόλος δεν είναι μόνο επιστημονικός, αλλά και πρακτικός, γράφει η Telegraph: εκεί υπάρχει πάγος. Στη Σελήνη, η παρουσία πάγου είναι σπάνια λόγω της σχεδόν ανύπαρκτης ατμόσφαιρας και της υψηλής θερμοκρασίας στο φως του ήλιου. Ωστόσο, σε κρατήρες που ποτέ δεν βλέπουν άμεσο φως, ο πάγος παραμένει μόνιμα, προστατευμένος από τη ζέστη και τον ήλιο. Οι περιοχές αυτές καλύπτουν περίπου 21.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, όση η έκταση της Ουαλίας. Εκεί αναμένεται να βρεθούν όχι μόνο νερό, αλλά και άλλες ουσίες όπως μεθάνιο, αμμωνία, μονοξείδιο και διοξείδιο του άνθρακα, υδρόθειο και ακόμα οργανικά μόρια. Τα στοιχεία αυτά θα δώσουν μια νέα εικόνα της ιστορίας του εσωτερικού ηλιακού συστήματος και θα υποστηρίξουν τη λειτουργία μιας ανθρώπινης βάσης, προσφέροντας νερό, οξυγόνο, καύσιμα, και άλλα απαραίτητα υλικά. Η επιλογή του Νότιου Πόλου προσφέρει επίσης πλεονεκτήματα για τη ραδιοαστρονομία, καθώς η «σκοτεινή» πλευρά της Σελήνης είναι απαλλαγμένη από παρεμβολές από τη Γη. Επιπλέον, εκεί θα βρεθούν μετεωρίτες, όχι μόνο από αστεροειδείς αλλά και από πλανήτες, συμπεριλαμβανομένης της Γης, του Αρη και της Αφροδίτης, παρέχοντας ανέγγιχτα δείγματα εκατοντάδων εκατομμυρίων χρόνων της πρώιμης ιστορίας της Γης. Η σεληνιακή επιστήμη των επόμενων δεκαετιών έχει τη δυνατότητα να ξετυλίξει την αρχαία ιστορία του ηλιακού συστήματος και τον τρόπο σχηματισμού των εσωτερικών δομών των πλανητών. Οι επιστήμονες-αστροναύτες μπορεί να ανακαλύψουν ιστορίες γραμμένες σε παγωμένα πετρώματα, να χαρτογραφήσουν πόρους για μόνιμη ανθρώπινη παρουσία και να βρουν εξαιρετικά σπάνια και πολύτιμα δείγματα της γήινης εξέλιξης. Ολα αυτά δεν είναι οι βασικοί λόγοι των τεράστιων επενδύσεων, καταλήγει η Telegraph, αλλά όπως τα πετρώματα που ταξιδεύουν από πλανήτη σε πλανήτη, αποτελούν τα πιο μαγικά παράπλευρα οφέλη της εξερεύνησης. Ακολουθήστε το Protagon στο Google News
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο
Επιστήμη & Τεχνολογία | Protagon.gr
.