Με την πάροδο δισεκατομμυρίων ετών, σχηματίζονται λιγότερα άστρα, οι γαλαξίες απομακρύνονται μεταξύ τους και το σύμπαν γίνεται ολοένα και πιο σκοτεινό● Στην κοσμική μας γειτονιά, αυτή η τάση συνεχίζεται, παρόλο που είμαστε βαρυτικά συνδεδεμένοι με πολλούς άλλους γαλαξίες, συμπεριλαμβανομένου του γαλαξία της Ανδρομέδας: του μοναδικού μέλους της Τοπικής Ομάδας Γαλαξιών που διαθέτει μεγαλύτερη μάζα από τον δικό μας Γαλαξία. Μετά τη συγχώνευση, ο ρυθμός γέννησης νέων άστρων θα μειωθεί δραματικά. Σε 1 τρισεκατομμύριο χρόνια, ο ρυθμός θα είναι σχεδόν μηδενικός και οι άλλοι γαλαξίες θα έχουν απομακρυνθεί τόσο πολύ λόγω της σκοτεινής ενέργειας που δεν θα είναι πλέον ορατοί. Σε 100 τρισεκατομμύρια χρόνια, οι τελευταίοι ερυθροί νάνοι θα σβήσουν. Σε 1 τετράκις εκατομμύριο χρόνια, τα αστρικά πτώματα θα έχουν πλέον ψυχθεί εντελώς, οδηγώντας σε ένα σύμπαν που εντέλει θα είναι σκοτεινό σχεδόν παντού. Οι νόμοι της φυσικής υπαγορεύουν ότι κάποτε όλα τα καύσιμα του σύμπαντος θα εξαντληθούν. Τα άστρα θα σβήσουν, τα νεκρά αστρικά υπολείμματα θα κρυώσουν και θα ξεθωριάσουν, και τελικά ακόμα και οι μαύρες τρύπες θα εξατμιστούν. Αν και το απόλυτο, βαθύ σκοτάδι του σύμπαντος είναι αναπόφευκτο, βρισκόμαστε ακόμα πολύ μακριά από αυτό το στάδιο. Το σύμπαν διαθέτει αρκετούς μηχανισμούς και υλικά ώστε να διατηρήσει την ύπαρξη φωτεινών πηγών για τρισεκατομμύρια χρόνια ακόμα. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρεις: How dark will the Universe become?- https://bigthink.com/starts-with-a-bang/how-dark-will-universe-become Κατηγορίες:ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ, ΑΣΤΡΟΦΥΣΙΚΗ, ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΑ, ΣΥΜΠΑΝ
● Στο τέλος, το σύμπαν θα σκοτεινιάσει, σε πλήρη αντίθεση με το λουσμένο στο φως σύμπαν που παρατηρούμε σήμερα. Όμως, για εκατοντάδες δισεκατομμύρια χρόνια ακόμα, οι φωτεινές πηγές θα επιμένουν. Υπάρχει πολύς χρόνος ακόμη, μέχρι να πέσει οριστικά το σκοτάδι.
Δεύτερον, η σκοτεινή ενέργεια αραιώνει επίσης το διαγαλαξιακό μέσο, πράγμα που σημαίνει ότι οι ήδη δεσμευμένες δομές θα συσσωρεύουν όλο και λιγότερο υλικό πάνω τους με την πάροδο του χρόνου, προκαλώντας τη σταδιακή μείωση και παύση της εισροής νέου υλικού που σχηματίζει άστρα (π.χ. αέριο, σκόνη και μοριακά νέφη).
Και τρίτον, καθώς τα άστρα συνεχίζουν να γεννιούνται, να ζουν και να πεθαίνουν, οι συνδυασμένες επιδράσεις των αστρικών ανέμων και της ακτινοβολίας θα απομακρύνουν από τους ήδη υπάρχοντες γαλαξίες υλικό που ενδεχομένως θα μπορούσε να προκαλέσει σχηματισμό άστρων στο μέλλον. Όσο περισσότερα άστρα σχηματίζει ένας γαλαξίας, τόσο ισχυρότερες γίνονται οι δυνάμεις αποβολής της ύλης του, αφήνοντας όλο και λιγότερο διαθέσιμο υλικό για μελλοντικά επεισόδια δημιουργίας άστρων. Αυτή τη στιγμή, ο Γαλαξίας μας και ο γαλαξίας της Ανδρομέδας σχηματίζουν άστρα με αργό και σταθερό ρυθμό. Αντίθετα, μικρότεροι γαλαξίες όπως το Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου παρουσιάζουν «εκρήξεις» γέννησης άστρων, λόγω της βαρυτικής αλληλεπίδρασης με τον Γαλαξία μας. Σε 4-5 δισεκατομμύρια χρόνια, ο Γαλαξίας μας και ο γαλαξίας της Ανδρομέδας θα πραγματοποιήσουν ένα κοντινό πέρασμα. Αυτή η αλληλεπίδραση θα προκαλέσει μια τεράστια έκρηξη γέννησης νέων άστρων. Σε 8-20 δισεκατομμύρια χρόνια, οι δύο γαλαξίες θα συγχωνευτούν οριστικά, δημιουργώντας έναν νέο γαλαξία, τον «Milkomeda».
‹ Ο νυχτερινός ουρανός του Απριλίου, χωρίς τηλεσκόπιο
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο ΑΣΤΡΟΦΥΣΙΚΗ – physicsgg .