Διάρκεια άρθρου: Λιγότερο απο 1 λεπτό Λεπτά

Κώστας Βάρναλης, Οι πόνοι της Παναγιάς

Σε ποιο νησί του Ωκεανού, σε ποια κορφήν ερημική;
Δε θα σε μάθω να μιλάς και τ’ άδικο φωνάξεις
Ξέρω πως θάχεις την καρδιά τόσο καλή, τόσο γλυκή,
που με τα βρόχια της οργής ταχιά θενά σπαράξεις.θα σε φυλάω από ματιά κακή και από κακό καιρό,
από το πρώτο ξάφνιασμα της ξυπνημένης νιότης.
Δεν είσαι συ για μάχητες, δεν είσαι συ για το σταυρό.
Εσύ νοικοκερόπουλο, όχι σκλάβος, όχι σκλάβος ή προδότηςνα σκύβω την ανάσα σου ν’ ακώ, πουλάκι μου ζεστό
να σου τοιμάζω στη φωτιά γάλα και χαμομήλι,
κ’ υστέρα απ’ το παράθυρο με καρδιοχτύπι να κοιτώ
που θα πηγαίνεις στο σκολιό με πλάκα και κοντύλι…κι η Αλήθεια σου χτυπήσουνε, παιδάκι μου, να μη την πεις.
Θεριά οι ανθρώποι, δεν μπορούν το φως να το σηκώσουν.
Δεν είναι αλήθεια πιο χρυσή σαν την αλήθεια της σιωπής.
Χίλιες φορές να γεννηθείς, τόσες θα σε σταυρώσουν.στη γλώσσα μου ξεραίνεται το σάλιο, σαν πικρή αψιθιά!Βοηθάτε, ουράνιες δύναμες, κι ανοίχτε μου την πιο βαθιά
την άβυσσο, μακριά απ’ τους λύκους να κρυφογεννήσω! Post Views: 1.608

Εκκλησία, Ιησούς Χριστός, Κώστας Βάρναλης, Λογοτεχνία, νεοελληνική λογοτεχνία, Νεοελληνική ποίηση, Οι Πόνοι της Παναγιάς, Ορθοδοξία, Παναγία, Ποίηση

Το πρωτότυπο άρθρο https://cognoscoteam.gr/archives/37741 ανήκει στο Cognosco Team .

Κώστας Βάρναλης, Οι πόνοι της Παναγιάς

OramaMedia Network