Η άσκηση
Οι διαφοροποιήσεις αυτές ήταν ιδιαίτερα έντονες στα άτομα με διαβήτη τύπου 2, καθώς η απογευματινή άσκηση φάνηκε να βελτιώνει σημαντικά τον γλυκαιμικό έλεγχο, ενώ η πρωινή οδηγούσε συχνά σε αύξηση του σακχάρου και μειωμένη ευαισθησία στην ινσουλίνη.
Μέσω αυτών των σημάτων ενεργοποιούνται πολύπλοκες διεργασίες που ρυθμίζουν ζωτικές λειτουργίες, όπως η έκκριση ορμονών, η αρτηριακή πίεση και η θερμοκρασία του σώματος.
Σε υγιή άτομα, η ινσουλίνη ρυθμίζει γρήγορα αυτή την αύξηση. Όμως όσοι έχουν διαβήτη τύπου 2 παράγουν λιγότερη ινσουλίνη και εμφανίζουν αντίσταση σε αυτήν, με αποτέλεσμα η πρωινή, έντονη άσκηση να επιβαρύνει περαιτέρω τα επίπεδα σακχάρου.
«Οι συνθήκες αυτές καθιστούν την πρωινή άσκηση λιγότερο ευνοϊκή για τον μεταβολισμό της γλυκόζης σε άτομα με διαβήτη τύπου 2», ανέφερε η Χένρικσον.
Η σημασία της συνέπειας
Παρά τα παραπάνω, ακόμη και η πρωινή άσκηση παραμένει ωφέλιμη. «Το σημαντικότερο μήνυμα είναι ότι η άσκηση, οποιαδήποτε ώρα της ημέρας, είναι καλύτερη από την απουσία άσκησης», υπογράμμισε η Τζουλίν Τζίεραθ, φυσιολόγος και συν-συγγραφέας της μελέτης που ανέλυσε τις δεκάδες επιστημονικές εργασίες.
Για όσους προτιμούν να γυμνάζονται νωρίς, προτείνεται πιο ήπια δραστηριότητα, όπως γρήγορο περπάτημα, που δεν φαίνεται να επηρεάζεται το ίδιο από την ώρα της ημέρας.
Παρότι χρειάζονται περισσότερες έρευνες –ιδίως σε γυναίκες και ηλικιωμένους– τα μέχρι τώρα δεδομένα δείχνουν ότι η απογευματινή ή βραδινή άσκηση είναι πιθανώς πιο ωφέλιμη για τα άτομα με διαβήτη τύπου 2.
Όπως επισημαίνει η Μόχολντ, «η άσκηση ωφελεί σχεδόν κάθε σύστημα του σώματος· για τους περισσότερους ανθρώπους, η καλύτερη στιγμή για να γυμναστούν είναι απλώς εκείνη που μπορούν να την εντάξουν στο πρόγραμμά τους».