Σε επιφυλακή, οι εθελοντές διακόπτουν την πυκνή κυκλοφορία για να αφήσουν να περάσει με ασφάλεια το σμήνος, με τις ευλογίες της αστυνομίας.
Κάθε χρόνο, μόλις ανοίξει λίγο ο καιρός, δεκάδες νεοσσοί, ηλικίας μόλις μερικών ημερών, επιχειρούν το επικίνδυνο ταξίδι, από το μεγάλο πάρκο όπου βρίσκονται οι φωλιές τους, μέχρι τον Βιστούλα, τον ποταμό που διαρρέει την πρωτεύουσα της Πολωνίας. Τα παπάκια, με ασταθές βήμα, καθοδηγούνται από τις μητέρες τους, με το ασημόχρωμο φτέρωμα και το χαρακτηριστικό καφέ λοφίο.
«Τα παπάκια τα αποκαλούμε ‘πρεσβευτές’ των ζώων στη Βαρσοβία, είναι οι δικές μας ‘διασημότητες’», είπε η Μπάρμπαρα Ροζάλσκα, της υπηρεσίας δημοτικών πάρκων.
Η μεγάλη λεωφόρος με τις έξι λωρίδες κυκλοφορίας είναι η σημαντικότερη απειλή για τις αγριόπαπιες, στη διαδρομή του ενός χιλιομέτρου μέχρι τον ποταμό.
Η Μπάρμπαρα Ροζάλσκα αναλαμβάνει να συντονίσει τους εθελοντές που, κάθε χρόνο, τον Απρίλιο και τον Μάιο, παρακολουθούν το πάρκο και τις κουφάλες των δέντρων όπου γεννούν οι πάπιες και φαντάζονται τις πιθανές διαδρομές που θα ακολουθήσουν τα μικρά όταν βγουν από το αυγό. Περίπου 30 άνθρωποι, εκπαιδευμένοι από έναν ορνιθολόγο, κάνουν βάρδιες για να εντοπίσουν και την παραμικρή κίνηση.
«Είναι σαν να δουλεύεις στα επείγοντα νοσοκομείου: σε καλούν και πρέπει να πας, είτε είναι ξημερώματα, είτε απόγευμα», εξήγησε η Ροζάλσκα.
Δυστυχώς, η απειλή για τους νεοσσούς δεν περιορίζεται στην κυκλοφορία των αυτοκινήτων.
«Υπάρχουν γλάροι και κοράκια, που μπορεί να αρπάξουν ένα παπάκι που ξεμάκρυνε από τη μητέρα του. Αλλά και μεγάλα ψάρια θηρευτές που μπορούν να τραβήξουν ένα μικρό κάτω από το νερό», είπε.
Φέτος, μια από τις πρώτες μαμάδες χρειάστηκε περίπου 24 ώρες για να οδηγήσει τα μικρά της από το πάρκο στο ποτάμι, εξαντλώντας την υπομονή των εθελοντών που παρακολουθούν τα πουλιά στο κάθε τους βήμα. Η μικρή οικογένεια περίμενε ζαρωμένη μέσα στη βλάστηση μέχρι τελικά να αποφασίσει να βγει στο οδόστρωμα. Ήταν μια «πολύ δύσκολη» ημέρα για την Ντάρια Γκρέζιεκ, 38 ετών, και την ομάδα της. Όμως, όταν οι αγριόπαπιες ξεκίνησαν επιτέλους για το ποτάμι «η κούραση εξαφανίστηκε, έμεινε μόνο η ικανοποίηση ότι τις συνοδεύσαμε με επιτυχία» στο νερό, παραδέχτηκε.
Οι εθελοντές δεν σταματούν μόνο τα αυτοκίνητα, αλλά και τους περαστικούς: τους ζητούν να τηρούν αποστάσεις και να κρατούν τα σκυλιά τους γερά από το λουρί. Στους οδηγούς χρειάζεται να εξηγούν κάποιες φορές για ποιον λόγο διέκοψαν την κυκλοφορία – συνήθως μόνο για μερικά λεπτά. Με τα χρόνια ωστόσο, καθώς οι αγριόπαπιες εξελίσσονται σε διασημότητες στην πόλη, οι οδηγοί αποκτούν και αυτοί περισσότερη υπομονή. Όταν κάποιος «εκνευρίζεται επειδή διακόψαμε την κυκλοφορία (…) οι άλλοι οδηγοί απλώς του εξηγούν ότι πρέπει να ηρεμήσει, γιατί έρχονται οι πάπιες».
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Related
Categories: Άγρια Ζωή