του Ντέιβιντ Λόιντ Τζωρτζ* δημοσιεύτηκε στο νέο Ερμή τον Λόγιο τ. 24Καλλίπολη 1914: Πώς οι Άγγλοι απέρριψαν τις προτάσεις του Βενιζέλου
[1]Λόιντ Τζωρτζ (David Lloyd George, 1863-1945)Ως υπουργός Οικονομικών εν καιρώ πολέμου, ενίσχυσε τα οικονομικά της χώρας και σύναψε συμφωνίες με τα συνδικάτα για τη διατήρηση της παραγωγικής δραστηριότητας. Το 1915, ο Χέμπερτ Άσκουιθ σχημάτισε έναν πολεμικό συνασπισμό, υπό την ηγεσία των Φιλελευθέρων, με τους Συντηρητικούς και τους Εργατικούς, στον οποίο ο Λόιντ Τζωρτζ ανέλαβε υπουργός Πυρομαχικών. Μεταξύ άλλων μέτρων, ίδρυσε τέσσερα μεγάλα εργοστάσια πυρομαχικών και το μεγαλύτερο από αυτά απεκλήθη «Georgetown» προς τιμή του. Το 1916, διορίστηκε υπουργός Πολέμου, και τον Δεκέμβριο του 1916 ανέλαβε την πρωθυπουργία, υποστηριζόμενος από τους Συντηρητικούς και ορισμένους Φιλελεύθερους. Για να καταπολεμήσει τις ελλείψεις τροφίμων εφάρμοσε το σύστημα συνοδείας των πλοίων, καθιέρωσε το δελτίο και τόνωσε τη γεωργία. Μετά το τέλος του πολέμου παρέμεινε πρωθυπουργός σε συνεργασία με τους Συντηρητικούς.Ο Λόιντ Τζωρτζ διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη Διάσκεψη Ειρήνης του Παρισιού, το 1919. Ερωτηθείς πώς τα πήγε στη διάσκεψη ειρήνης, απάντησε: «Νομίζω ότι έκανα όπως θα μπορούσε να κάνει κανείς, καθισμένος ανάμεσα στον Ιησού Χριστό [Ουίλσον] και τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη [Κλεμανσό]». Την ίδια στιγμή, η κατάσταση στην Ιρλανδία επιδεινώθηκε, οδηγώντας στον Ιρλανδικό Πόλεμο Ανεξαρτησίας, μέχρις ότου ο Λόιντ Τζωρτζ διαπραγματεύτηκε την ανεξαρτησία του ιρλανδικού ελεύθερου κράτους, το 1921. Το 1922 παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία και δεν ανέλαβε ποτέ ξανά κάποιο αξίωμα. Παρέμεινε στη Βουλή έως τον θάνατό του, το 1945, και ηγήθηκε των Φιλελευθέρων από το 1926 έως το 1931. Το 1940 αρνήθηκε να υπηρετήσει στο Πολεμικό Υπουργικό Συμβούλιο του Ουίνστων Τσόρτσιλ.Οι σχέσεις του με την Ελλάδα και τον ΒενιζέλοΟ Βενιζέλος, μετά από πρόσκληση του Λόιντ Τζωρτζ, θα μεταβεί αυτοπροσώπως στο Λονδίνο, στις 30 Νοεμβρίου/12 Δεκεμβρίου 1912, όπου παρέμεινε επί επτά εβδομάδες, μέχρι τα τέλη Ιανουαρίου του 1913, και είχε επανειλημμένες συναντήσεις με τον Λόιντ Τζωρτζ, τον Τσώρτσιλ και τον υπουργό Εξωτερικών Γκρέυ. Οι Βρετανοί πολιτικοί ενθουσιάστηκαν μαζί του και μπήκαν οι βάσεις για τη μελλοντική στενή συνεργασία του Βενιζέλου με τον Λόιντ Τζωρτζ, ενώ συζητήθηκε εκτενώς και η παραχώρηση της Κύπρου στην Ελλάδα. Τότε σφυρηλατήθηκε η στενή σχέση του Βενιζέλου με τον, σταθερό μέχρι τέλους, σύμμαχό του Λόιντ Τζωρτζ, ο οποίος είπε εντυπωσιασμένος στον Σταυρίδη: «Είναι μεγάλος, πολύ μεγάλος άνθρωπος». Άλλωστε, και ο Βενιζέλος είχε χαρακτηρίσει κολοσσό τον Λόιντ Τζωρτζ στον Σταυρίδη. Από τότε και μέχρι το 1922, ο Λόιντ Τζωρτζ θα παραμένει, παρ’ όλες τις αντιξοότητες, στο πλευρό της Ελλάδας, Όπως τόνιζε προσφυώς:Οι Έλληνες είναι ο λαός του μέλλοντος εις την μεσογειακήν Ανατολήν. Γόνιμοι και εξαιρετικά δραστήριοι αντιπροσωπεύουν τον χριστιανικό πολιτισμό έναντι της βαρβαρότητας των Τούρκων. Είναι τώρα πέντε έως εξ εκατομμύρια, εάν μπορέσουν να κατακτήσουν τις περιοχές που τους παραχωρήθηκαν θα γίνουν ένα έθνος είκοσι εκατομμυρίων σε πενήντα χρόνια. Άριστοι ναύτες, θα καταστούν δύναμις ναυτική. Θα γίνουν οι πρώτοι φύλακες της μεγάλης οδού, η οποία εξασφαλίζει την ενότητα της συμπολιτείας…, μια μέρα το ποντίκι μπορεί να ροκανίσει τα δεσμά που δένουν το λιοντάρι.Ανάμεσα στα δεκάδες βιβλία του, βλέπε και τα: The People’s Budget, 1909· The Lords, The Land and the People, 1909· The People’s Insurance, 1912· War Memoirs, 6 τόμοι, 1933-1936· The Truth About the Peace Treaties, 2 τόμοι, 1938.
