Ξηρός πάγος στο πλανητικό νέφος NGC 6302 αποκαλύπτει νέους δρόμους στη χημεία του διαστήματος

Τεχνικές ανίχνευσης μορίων στο βαθύ διάστημα

Η ανακάλυψη έγινε με όργανο του JWST ικανό να αναλύει το φως σε διάφορες περιοχές του νέφους, συμπεριλαμβανομένων του δακτυλίου σκόνης και περιοχών κοντά στον κεντρικό αστέρα. Με τη βοήθεια προσομοιώσεων, οι επιστήμονες συνέκριναν πώς το διοξείδιο του άνθρακα αλληλεπιδρά με το φως σε διαφορετικές θερμοκρασίες και πυκνότητες.

Διαβάστε επίσης:Τεράστιες ηλιακές εκλάμψεις έριξαν τις ραδιοεπικοινωνίες σε πολλές περιοχές της Γης

Εστιάζοντας σε μια συγκεκριμένη ζώνη υπέρυθρου φωτός, όπου το διοξείδιο αφήνει μοναδικό αποτύπωμα όταν είναι σε μορφή πάγου, μπόρεσαν να μετρήσουν θερμοκρασία, ποσότητα και κίνηση του υλικού με ακρίβεια. Απομονώνοντας πρώτα το σήμα από το αέριο διοξείδιο, εντόπισαν το ασθενέστερο, πιο σύνθετο αποτύπωμα του ξηρού πάγου σε συνδυασμό με άλλες ουσίες στη σκόνη του διαστήματος. Η σύγκριση με δεδομένα από εργαστήρια επιβεβαίωσε ότι το σχήμα του σήματος αντιστοιχεί σε καθαρό ξηρό πάγο ή ξηρό πάγο μικτών μορίων σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες.

Διαβάστε επίσης:Γιατί οι αστροναύτες πιάνουν τα αντικείμενα πιο σφιχτά από όσο χρειάζεται στο διάστημα;

Επιπτώσεις για τη χημική εξέλιξη στο διάστημα

Η παρουσία ξηρού πάγου σε πλανητικό νέφος αποτελεί σημαντική πρόοδο, καθώς μέχρι τώρα είχε επιβεβαιωθεί μόνο η ύπαρξη πιο ανθεκτικών πάγων, όπως ο παγωμένος νερό. Η ύπαρξή του υποδηλώνει πολύ ψυχρές και προστατευμένες περιοχές μέσα στα νέφη, όπου μπορούν να σχηματιστούν σύνθετα οργανικά μόρια, όπως το μυρμηκικό οξύ και η γλυκολαλδεΰδη, βασικά δομικά στοιχεία της χημείας της ζωής.

Όταν η ακτινοβολία θερμαίνει αυτούς τους πάγους και τους μετατρέπει σε αέριο, τα μόρια απελευθερώνονται και σταδιακά ενσωματώνονται σε νέα αστέρια και πλανήτες. Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι τα μοντέλα που περιγράφουν τη χημεία αυτών των νεφών πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τη δημιουργία και μετατροπή των πάγων για να κατανοηθεί καλύτερα η παραγωγή και διανομή μορίων στο διάστημα.

Μελλοντικές παρατηρήσεις με άλλα όργανα του JWST θα βοηθήσουν στον προσδιορισμό της ποικιλίας των πάγων στο NGC 6302, όπως νερό, μονοξείδιο του άνθρακα, μεθανόλη και αμμωνία, επιτρέποντας στους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα τη σχέση τους με τη δημιουργία και καταστροφή μορίων στο διάστημα.

Αυτό το εύρημα ανοίγει νέους δρόμους στην κατανόηση της χημικής εξέλιξης των πλανητικών νεφών και της σύνθετης χημείας που μπορεί να οδηγεί στη δημιουργία συστατικών ζωής πέρα από τη Γη.