Λιγότερο απο 1 λεπτό
Διάρκεια άρθρου:
Λεπτά
Σε άλλο σημείο του πορίσματος γινόταν αναφορά στο Τούρκο πιλότο, περιγράφοντας το όλο περιστατικό ως… «ατύχημα» που οφειλόταν σε «ανθρώπινο λάθος», χωρίς να υπάρχει ίχνος δόλου: «Αντίθετα, προέκυψε σαφώς ότι ο χειριστής του leader (αρχηγού) αεροσκάφους του τουρκικού σχηματισμού προέβη στην εκτέλεση βίαιου και επικίνδυνου ελιγμού σε απόσταση μικρότερη των 100 ποδών, προς παρενόχληση – αποτροπή προσέγγισης του Ηλιάκη στο τουρκικό RF-4, αναπτύσσοντας έτσι υψηλή ταχύτητα (εμμονή να παραμείνει εσωτερικά και ψηλότερα από το ελληνικό μαχητικό, έχοντας πορεία σύγκρουσης, αντί να περάσει από κάτω). Συνέπεια όλων αυτών ήταν ο Τούρκος χειριστής να απολέσει τον έλεγχο του αεροσκάφους του, το οποίο ανεξέλεγκτο προσέκρουσε βίαια σε εκείνο του Ηλιάκη».
Μετά τη σύγκρουση, που είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο του Ηλιάκη, ο Τούρκος πιλότος έπεσε στη θάλασσα και διασώθηκε από δεξαμενόπλοιο που έπλεε στην περιοχή, ενώ στη συνέχεια κατόπιν υποβολής σχετικού αιτήματος από τις γειτονικές Αρχές, τουρκικό ελικόπτερο έρευνας και διάσωσης μάχης AS 532 2AL Cougar τον παρέλαβε!
Δύο ανήλικα παιδάκια έμειναν ορφανά με την ηρωϊκή θυσία του Έλληνα πιλότου, της οποίας άμεσος αυτουργός υπήρξε, σαφώς, η Τουρκία. Άμοιρη ευθυνών, όμως, δεν καθίσταται σε καμία περίπτωση η ελληνική πολιτεία, η διαχρονική, υποχωρητική στάση της οποίας, συντηρεί την τουρκική επιθετικότητα και οδηγεί σε τέτοια, τραγικά γεγονότα.