Επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια επεξεργάστηκαν με πρωτοφανή ακρίβεια το DNA ανθρώπινων εμβρύων σε αρχικό στάδιο, ένα επίτευγμα που θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για μωρά που διαθέτουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.
Η προοπτική αυτή έχει πυροδοτήσει διαμάχες εδώ και χρόνια. Από τη μία, η τεχνολογία μπορεί μια μέρα να επιτρέψει στους γονείς να επιδιορθώνουν με ασφάλεια μεταλλάξεις που προκαλούν ασθένειες στα έμβρυα.
Αλλά θα μπορούσε επίσης να χρησιμοποιηθεί για την επιλογή επιθυμητών σωματικών χαρακτηριστικών -μια πρακτική που ορισμένοι υποστηρίζουν ότι θυμίζει τα πειράματα ευγονικής των Ναζί.
Ο Ντίτερ Εγκλι, γενετιστής στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης, ο οποίος ηγήθηκε της έρευνας, είπε ότι πρέπει να γίνει δημόσια συζήτηση για τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της τροποποίησης του εμβρυϊκού DNA.
«Ως επιστήμονας, μπορείς να παρέχεις τα δεδομένα για συζήτηση, αλλά ουσιαστικά εκεί σταματάς και αφήνεις άλλους να αναλάβουν τον έλεγχο», είπε στους New York Times.
Με μια νεότερη μέθοδο που ονομάζεται επεξεργασία βάσεων, ο Εγκλι και οι συνάδελφοί του μπόρεσαν να αντικαταστήσουν σχολαστικά μεμονωμένα γενετικά γράμματα σε αλληλουχίες DNA χωρίς να προκαλέσουν τη βλάβη που παρατηρείται συχνά με μια παλαιότερη μορφή επεξεργασίας γονιδίων, το CRISPR.
Σε πιο απλή γλώσσα, η μέθοδος αυτή επιτρέπει στους επιστήμονες να διορθώνουν μόνο ένα ορθογραφικό λάθος στη σελίδα, αντί να την κόβουν ολόκληρη.
Ο Εγκλι προειδοποίησε ότι η έρευνα άφησε αναπάντητα πολλά ερωτήματα σχετικά με τις επιβλαβείς παρενέργειες. «Δεν λέμε ότι αυτό θα χρησιμοποιηθεί αύριο στις κλινικές», τόνισε.
Ο Εγκλι και οι συνάδελφοί του δημοσίευσαν τη μελέτη τους στο Διαδίκτυο. Η έρευνα βρίσκεται υπό αξιολόγηση για δημοσίευση σε επιστημονικό περιοδικό.
Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν γονιμοποιημένα ωάρια και έμβρυα δύο κυττάρων, που είχαν δωρίσει οι γονείς.
Οι ειδικοί στόχευσαν δύο γονίδια -το PCSK9, το οποίο μπορεί να φέρει μεταλλάξεις που συνδέονται με υψηλότερα επίπεδα LDL και κίνδυνο καρδιακών παθήσεων, και το HBG, το οποίο κατευθύνει την παραγωγή αιμοσφαιρίνης στα έμβρυα.
Η ομάδα κατάφερε να αλλάξει με επιτυχία και τα δύο γονίδια. Σε ορισμένα πειράματα, άλλαξαν και τα δύο γονίδια στο ίδιο έμβρυο.
Η σημαντική διαφορά ήταν ότι οι ερευνητές δεν είδαν την εκτεταμένη βλάβη που είχε παρατηρηθεί παλιότερα με τη μέθοδο CRISPR.
Πάντως, οι ειδικοί εξακολουθούν να είναι επιφυλακτικοί. Η Πόλα Αμάτο, ειδική γονιμότητας στο Πανεπιστήμιο Υγείας και Επιστημών του Ορεγκον, η οποία δεν συμμετείχε στη μελέτη, χαρακτήρισε τη μέθοδο, μιλώντας στους NYT, «πολλά υποσχόμενη», αλλά είπε ότι τα τελικά αποτελέσματα πρέπει να εξεταστούν όταν δημοσιευτούν σε επιστημονική επιθεώρηση.
Η Ανα Ιλτις, ειδική στη βιοηθική στο Πανεπιστήμιο Wake Forest, προειδοποίησε ότι οι έλεγχοι ασφαλείας δεν θα πρέπει να αρκούνται στην αναζήτηση κατεστραμμένων χρωμοσωμάτων.
«Είναι πιθανό ορισμένες από τις δυνητικά επιβλαβείς επιπτώσεις να μην είναι εμφανείς παρά μόνο μετά τη γέννηση», τόνισε, μιλώντας στους New York Times.
Πολλοί επιστήμονες ανησυχούν ότι οι γενετικές αλλαγές που γίνοναι στο εμβρυικό στάδιο, μπορεί να έχουν επιπτώσεις που δεν θα γίνουν ορατές παρά μόνο στο μέλλον της ζωής του παιδιού.
Ακολουθήστε το Protagon στο Google News