Η ανθρωπότητα, μέσω της αποστολής Artemis II της NASA, ετοιμάζεται να επιστρέψει στη Σελήνη για πρώτη φορά μετά το 1972 και ήδη έχει αρχίσει να συρρέει πλήθος κόσμου στην ακτή της Φλόριντας, για να μπορέσει να δει με τα μάτια του την εκτόξευση, η οποία έχει προγραμματιστεί για την Τετάρτη 18:24 τοπική ώρα, δηλαδή Πέμπτη 1.24 ώρα Ελλάδος, από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι.
Το πλήρωμα της αποστολής Artemis II της NASA Ριντ Γουάισμαν, Βίκτορ Γκλόουβερ, Κριστίνα Κοτς και Τζέρεμι Χάνσεν.
PHOTO CREDIT: NASA/Mark Sowa
Το πλήρωμα της αποστολής Artemis II της NASA
Αν σκεφτείτε ότι στο σύμπαν υπάρχουν περίπου 2 τρισεκατομμύρια γαλαξίες, ο αριθμός των πλανητών είναι το 1 ακολουθούμενο από 22 μηδενικά. Οι πιθανότητες να είναι η Γη μας μοναδική μέσα σε αυτό το αδιανόητο μέγεθος είναι, κατά την άποψή μου, μηδενικές.
Θεωρώ όμως, ότι μπορεί να μην το μάθουμε ποτέ, λόγω των τεράστιων αποστάσεων και του χρόνου. Το ηλιακό μας σύστημα έχει ηλικία 4,6 δισεκατομμύρια έτη. Αν αυτή την ηλικία τη συμπιέσουμε σε μία ώρα, η ανθρωπότητα εμφανίστηκε μόλις το τελευταίο δευτερόλεπτο. Και η δυνατότητά μας να επικοινωνήσουμε, να στείλουμε δηλαδή ένα σήμα ότι «υπάρχουμε», ξεκίνησε μόλις πριν από 100 χρόνια.
Φανταστείτε, λοιπόν, έναν άλλον πολιτισμό σε μια «άλλη Γη» κάπου στον Γαλαξία, σε απόσταση 50.000 ή 100.000 ετών φωτός. Ποια είναι η πιθανότητα, μέσα σε αυτά τα 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια, η δική μας εκατονταετία τεχνολογικής επικοινωνίας να συμπέσει χρονικά με τη δική τους αντίστοιχη περίοδο; Είναι εξαιρετικά απίθανο.