Skip to content
Διάρκεια άρθρου: Λιγότερο απο 1 λεπτό Λεπτά

Εκκλησίες του Κιβερίου

Εκκλησίες του Κιβερίου

 

Ο Ιερός Ναός του Τιμίου Προδρόμου, 1969. Αρχείο: Λιλή Καρύμπακα.

Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου.

Το ξωκλήσι Άγιος Γεώργιος. Αρχείο: Λιλή Καρύμπακα.

Στη σπηλιά του Αϊ-Γιώργη, 1939. Σε πρώτο πλάνο ο Γεώργιος Ντούτσος (Ρεγκέλας). Αρχείο: Λιλή Καρύμπακα.

Πανηγύρι στον Αϊ-Γιώργη. Οι πιστοί προσέρχονταν και με βάρκες από την θάλασσα. Αρχείο: Λιλή Καρύμπακα.

Ξωκλήσι του Αϊ-Γιώργη. Φωτογραφία: Κώστας Τσακίρης.

Ξωκλήσι του Αϊ-Γιώργη.

Ιερά Mονή Αγίας Μακρίνας Κιβερίου.

[1] Ο ενοριακός ναός του Τιμίου Προδρόμου κτίστηκε στο χώρο του Φραγκο-ενετικού νεκροταφείου περί το έτος 1832 και ανακαινίστηκε το 1912.  Λαμπρόπουλος Δημ., Η Λέρνα, σελ. 83.

[2] Κορομπόκης Καλ., Η εκκλησία του Άργους στα χρόνια  της Τουρκοκρατίας, ΔΑΝΑΟΣ, τομ. ΙΙΙ, σελ. 87.

[3] Αντιμήνσιο στην εκκλησιαστική ορολογία ονομάζεται ένα κομμάτι υφάσματος, πάνω στο οποίο έχουν ζωγραφιστεί ποικίλες ιερές παραστάσεις και σύμβολα. Στο κέντρο του Αντιμηνσίου ζωγραφίζεται η ταφή του Κυρίου, γιατί η Αγία Τράπεζα συμβολίζει τον Τάφο του Κυρίου, και στις γωνίες του έχει ραμμένα ιερά λείψανα αγίων Μαρτύρων. Η λέξη Αντιμήνσιο προέρχεται από την ελληνική λέξη αντί και τη λατινική λέξη Μένσα, που σημαίνει Τράπεζα, και λειτουργικά αντικαθιστά την Αγία τράπεζα, όταν αυτή δεν υπάρχει. Η χρήση του άρχισε, πιθανότατα, την εποχή της Εικονομαχίας, όταν οι Ορθόδοξοι διώχθηκαν από τους ναούς, δεν είχαν πού να λειτουργηθούν και αναγκαστικά οι λειτουργίες γίνονταν σε σπίτια ή στην ύπαιθρο. Όταν, λοιπόν, χρειαζόταν να γίνει Θεία Λειτουργία σε χώρους εκτός των καθαγιασμένων ναών, επινοήθηκε το Αντιμήνσιο, που ήταν ουσιαστικά μια φορητή Αγία Τράπεζα, που κατασκευαζόταν από ξύλο ή τις περισσότερες φορές από πανί. Σήμερα τα αντιμήνσια, αυτή η «φορητή» Αγία Τράπεζα, χρησιμοποιούνται για την τέλεση Θείας Λειτουργίας σε μη εγκαινιασμένους Ναούς, σε εξωκλήσια, σε στρατόπεδα ή στην ύπαιθρο.

[4]  Πρόκειται για τον Επίσκοπο της Κορίνθου Ζαχαρία Β’ (1784-1819), ο οποίος ήταν μέλος της Φιλικής Εταιρίας και προερχόταν από την οικογένεια Περρούκα του Άργους.

[5] Ζεγκίνης Ιω., Το  Άργος δια Μέσου των Αιώνων, εκδ. Γ’, Αθήνα 1996, σελ. 147.

Αλέξης Τότσικας

Φιλόλογος – Συγγραφέας

Αλέξης Τότσικας, «Κιβέρι – Από το Μύθο στην Ιστορία», έκδοση,  Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Άργος, 2018.

Διαβάστε ακόμη:

Το πρωτότυπο άρθρο https://argolikivivliothiki.gr/2026/10/14/churches-of-kiveri/ ανήκει στο ΑΡΓΟΛΙΚΗ ΑΡΧΕΙΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ .
‹ ›