Στα μέσα της δεκαετίας του 1960, η McDonnell Aircraft Corporation –αργότερα McDonnell Douglas– είχε ήδη κατακτήσει τον ουρανό με το θρυλικό F-4 Phantom II. Το μαχητικό αυτό, με την περίσσεια ισχύος και την ικανότητα να μεταφέρει τεράστια φορτία όπλων, είχε γίνει σύμβολο της αμερικανικής αεροπορικής υπεροχής. Όμως, πίσω από τις γραμμές παραγωγής και τη δράση στο Βιετνάμ που είχε ξεκινήσει, η εταιρεία μελετούσε μια ριζική αναβάθμιση: μια εκδοχή του Phantom με κινούμενες πτέρυγες. Η πρόταση, γνωστή ως F-4(FVS) ή «swing-wing Phantom», Ήταν το F-4(FV)S μια “χαμένη ευκαιρία”; Ως συνδυασμός της δεδομένης αξιοπιστίας του Phantom και της ευκολίας συντήρησης του (συγκρινόμενο με τα απίστευτα απαιτητικά σε υποστήριξη, F-111 και F-14) με ένα νέο σχέδιο πτερύγων που εξυπηρετούσε καλύτερα τις ανάγκες της ναυτικής εναέριας μάχης; Ίσως ναι, αλλά η ιστορία δεν γράφεται έτσι. Καθώς το σχέδιο αν εφαρμοζόταν μπορεί να παρήγαγε άλλα προβλήματα και το “υβρίδιο” να μην ήταν τελικά ούτε… Phantom ούτε F-14!
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο ΙΣΤΟΡΙΑ – Πτήση .