Η πιο αλλόκοτη ηπειρώτικη ευχή:«Στα παιδιά έβαναν κι σκρούμπο στα ρούχα τ’ς. Τι ήταν ο σκρούμπος; Ένα τσιολάκι (υφασματάκι) μάλλινο τό ’καιγαν στο τζιάκι κι τό ’βαναν στ’ σαρμανίτσα, τ’ν ξύλινη τ’ν κούνια, για να μην αβασκαίνεται το παιδί».«Τα παλιά τα χρόνια, άμα ήταν κάνα κούτσικο (μικρό) παιδί πολύ όμορφο, το φύταγαν κανονικά! Κι έλεγαν: “Τφου σου, μασκαρά! Τφου σου! Δε σε θέλω, έχω κι εγώ παιδάκια!”. Φύτιμα (φτύσιμο) κανονικό! Κι όπ’θε πάαινε (όπου πήγαινε) το σάλιο! Στο κεφάλι τ’ παιδιού, στα μούτρα του…»«Τα παλιά τα… εθίματα τ’ άφ’καν τώρα. Έχουν μαναχά τα γενέθλια, αραιά κι αυτά…».Από το «Φτου σου, μασκαρά!» μέχρι τις μεταμφιέσεις του Χάλοουιν… μια κολοκύθα δρόμος!
