Την 11η Σεπτεμβρίου 2001, δύο χειριστές της 121 Fighter Squadron της D.C. Air National Guard απογειώθηκαν από την αεροπορική βάση Andrews με F-16C Block 30 Ο Sasseville συνέχισε σε ανώτατες θέσεις της Air National Guard, έφθασε στον βαθμό του αντιπτεράρχου και υπηρέτησε από το 2020 έως το 2024 ως 12ος υπαρχηγός του National Guard Bureau. Η στρατιωτική του διαδρομή περιέλαβε περισσότερες από 3.300 ώρες πτήσης και πολυετή υπηρεσία σε μονάδες F-16, όπως καταγράφει το επίσημο βιογραφικό του Marc H. Sasseville. Η Penney ήταν η πρώτη γυναίκα χειριστής μαχητικού της D.C. Air National Guard και ανήκε στην πρώτη γενιά Αμερικανίδων που μπορούσαν να ακολουθήσουν απευθείας εκπαίδευση σε μαχητικά. Πέταξε F-16 για περίπου μία δεκαετία, πραγματοποίησε δύο πολεμικές αναπτύξεις στο Ιράκ και συνέχισε στην Air Force Reserve και στην αεροδιαστημική κοινότητα. Η επίσημη παρουσίαση του National Museum of the U.S. Air Force διασώζει τη δική της μαρτυρία για εκείνο το πρωινό. Μετά τις επιθέσεις, η 113th Wing απέκτησε μόνιμη αποστολή Aerospace Control Alert για την National Capital Region σε εικοσιτετράωρη βάση. Η επίσημη ιστορία της 113 Wing περιγράφει την εξέλιξη αυτής της αποστολής στο πλαίσιο της Operation Noble Eagle. Η ιστορία των Caps 1 και Caps 2 παραμένει μαρτυρία ανθρώπινης ετοιμότητας μέσα σε ένα σύστημα αεράμυνας που εκείνο το πρωί λειτουργούσε με κατακερματισμένη πληροφόρηση και διαδικασίες σχεδιασμένες για έναν εντελώς διαφορετικό τύπο απειλής.Οι δύο πορείες και η νέα άμυνα της Ουάσιγκτον