Διάρκεια άρθρου: Λιγότερο απο 1 λεπτό Λεπτά

Περί του αριθμού των νεκρών Πειραιωτών του βομβαρδισμού της 11ης Ιανουαρίου 1944

Κάθε χρόνο στις 11 ΙανουαρίουΣε κάθε περίπτωση ο συνολικός αριθμός των νεκρών δεν είναι αυτός, που σήμερα αποδίδεται και που αναφέρεται στις εκδηλώσεις μνήμης. Κι αυτό διότι τις ημέρες που ακολούθησαν του βομβαρδισμού τα πτώματα που ανασύρονταν, πολλαπλασίαζαν τον αριθμό της αρχικής καταμέτρησης. Ενώ ακόμα και ένα μηνά μετά από αυτόν, συνέχιζαν να υποκύπτουν κάποιοι από τους 3.500 περίπου τραυματίες που είχαν διακομιστεί σε διάφορα δημόσια και ιδιωτικά νοσοκομεία Πειραιώς και Αθηνών. Υπολογίζεται ότι μόνο από τον αριθμό αυτό των 3.500 τραυματιών, υπέκυψαν περισσότεροι από το 30 τοις εκατό, αριθμός που αναλογεί σε χίλιους πενήντα ακόμα νεκρούς
Η μαρμάρινη πλάκα που δεσπόζει σήμερα στην είσοδο του Δημαρχείου Πειραιώς
που μνημονεύει τα 21 θύματα της Δημοσυντήρητης Επαγγελματικής και Οικοκυρικής Σχολής Θηλέων Πειραιώς, που έχασαν τη ζωή τους κατά τον βομβαρδισμό της 11ης Ιανουαρίου 1944. Η σχολή βρισκόταν εκεί που σήμερα βρίσκεται το Δημαρχείο Πειραιώς. Τα κορίτσια της επαγγελματικής έχασαν τη ζωή τους στο καταφύγιο της Ηλεκτρικής Εταιρείας όπου είχαν καταφύγει για μεγαλύτερη ασφάλεια… Για να καταλάβουμε το πόσο λάθος είναι ο υπολογισμός των νεκρών, είναι αρκετό να αναφερθεί ότι μέχρι τα μεσάνυχτα της 12ης Ιανουαρίου είχαν ανασυρθεί από τα ερείπια τόσοι νεκροί, που τα πτώματα προχείρως απλωμένα επί των οδοστρωμάτων της πόλης ξεπερνούσαν τα χίλια! Σε αυτούς ουδέποτε υπολογίστηκαν άλλοι 500 που νοσηλεύονταν σε ιδιαίτερα κρίσιμη κατάσταση στα νοσοκομεία του Πειραιά και στου Σαπόρτα, ενώ άλλοι 258 καταγράφηκαν ως βαριά τραυματισμένοι σε διάφορα νοσοκομεία των Αθηνών. Επίσης παρέμεινε άγνωστος ο αριθμός των εισαχθέντων σε ιδιωτικές κλινικές και των δύο πόλεων που με πρόχειρους υπολογισμούς προσέγγιζε τους δύο χιλιάδες! Τότε οι κλινικές ήταν πολλές και στον Πειραιά και στην Αθήνα, περισσότερες από ότι είναι σήμερα.
Συνεπώς ο αριθμός των νεκρών που μεταγενέστερα άφησαν την τελευταία τους πνοή προερχόμενοι από την τεράστια δεξαμενή των 3.500 τραυματιών, ουδέποτε καταμετρήθηκε. Ήδη στις 13 Ιανουαρίου στις 9.30 το πρωί
Μεταπολεμική φωτογραφία με τον κατεστραμμένο από τους βομβαρδισμούς ναό της Αγίας Τριάδας. Πρόχειρη κατασκευή καλύπτει τις θρησκευτικές ανάγκες. Στο βάθος ο Τινάνειος κήπος και ο ναός του Αγίου Σπυρίδωνα
Γερμανική Διαταγή συσκότισης Φεβρουαρίου 1944. Από τις έξι το απόγευμα έως στις 4.30 τα ξημερώματαΤις επόμενες ημέρες οι εφημερίδες θα γεμίσουν με αγγελίες όπως: «Κατά τον βομβαρδισμό της 11-1-1944 εξηφανίσθησαν οι Β.Η. και Ν.Μ… (ακολουθούσε περιγραφή ρούχων). Όποιος μας υποδείξει που ευρίσκονται δια την ανεύρεση των πτωμάτων τους ή το μέρος που κατέφυγαν αμειφθήσεται με δραχμάς 4 εκατομμυρίων»Ωστόσο οι περισσότεροι από τους μισούς κατοίκους του Πειραιά, είχαν αναχωρήσει εκτός πόλης είτε διότι το σπίτι τους είχε καταστραφεί, είτε λόγω φόβου. Σε πολλές περιπτώσεις εκείνοι που αναχωρούσαν, άφηναν πίσω τους πεθαμένα οικεία πρόσωπα χωρίς να έχουν διάθεση να κάνουν τις απαραίτητες ενέργειες δήλωσης, όχι μόνο για να μην επιστρέψουν το δελτίο συσσιτίου τους, αλλά και από το φόβο νέου βομβαρδισμού.
Σε κάθε περίπτωση οι Πειραιώτες που αναχώρησαν ήταν αυτοί που διέθεταν την οικονομική δυνατότητα να νοικιάσουν ένα σπίτι αλλού, σε ένα μέρος που θα τους παρείχε μεγαλύτερη ασφάλεια. Τότε ήταν που ο αστικός πληθυσμός του Πειραιά έφυγε δια παντός και ουδέποτε επέστρεψε. Στον Πειραιά από το 1944 και ύστερα, θα παραμείνει μόνο ο εργατικός πληθυσμός της πόλης, εγκλωβισμένος χωρίς να έχει τη δυνατότητα μετεγκατάστασης.
Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, υπέργηροι άνθρωποι, επισκέπτονταν τον Πειραιά με την ευκαιρία κάποιας εκθέσεως ή άλλου γεγονότος και με μια σύντομη αλλά περιεκτική ομολογία έλεγαν: «Είμαι από τον Πειραιά, αλλά έφυγα τότε με τους βομβαρδισμούς…». Αλλά και από τους μη προνομιούχους, 26.000 Πειραιώτες στεγάστηκαν προχείρως με μέριμνα της αστυνομίας σε σχολεία και άλλα δημόσια κτήρια.
Εις ένδειξη πένθους τις μέρες μετά τον βομβαρδισμό τα αθηναϊκά θέατρα έμειναν κλειστά, ενώ οι Άννα και Μαρία Καλουτά, Ορέστης Μακρής και Αλέκος Σακελλάριος που αποτελούσαν το θίασο του θεάτρου της «Κυβέλης», εξέδωσαν ανακοίνωση με την οποία έκαναν γνωστό ότι οι εισπράξεις μιας έκτακτης παράστασης της «Μαμζέλ Νιτούς», θα προορίζονταν εξ’ ολοκλήρου για τους κατεστραμμένους Πειραιώτες. Ακόμα και ο Παναθηναϊκός ανακοίνωνε ότι θα έδινε στο γήπεδό του ποδοσφαιρικό αγώνα με τον Άτλαντα Θυμαρακίων οι εισπράξεις του οποίου θα διατίθονταν υπέρ των βομβοπλήκτων Πειραιωτών.
Κηδείες θυμάτων βομβαρδισμού στο κοιμητήριο της “Ανάστασης”Στις 17 Ιανουαρίου το χιόνι έπεφτε παντού σε όλες τις συνοικίες, σε όλες τις γειτονιές. Οι δρόμοι όπως και οι στέγες των σπιτιών ήταν στα λευκά, αλλά και οι λόφοι και τα βουνά του ορίζοντα όπως διακρίνονταν από τον Πειραιά ήταν λευκά. Μόνο τα παιδιά των σπιτιών που είχαν βγει ακέραια από αυτή την συμφορά, βγήκαν στους δρόμους να παίξουν λίγο με το χιόνι. Αντιθέτως όλοι οι υπόλοιποι μόλις ξημέρωσε υποδέχθηκαν τη μέρα με την ίδια σχεδόν κουβέντα «Αυτό τώρα μας έλειπε».
Έκκληση στις εφημερίδες για το ανείπωτο δράμα του Πειραιώς Post Views: 3.211
Β’ Παγκόσμιο Πόλεμος, βομβαρδισμός, Πειραιάς, Σύγχρονη Ιστορία, Σύμμαχοι

Το πρωτότυπο άρθρο https://cognoscoteam.gr/archives/31155 ανήκει στο Cognosco Team .

0

Facebook-messenger

0

Viber

0

Whatsapp

0

Facebook

0

Twitter

0

Telegram

0

Email

Περί του αριθμού των νεκρών Πειραιωτών του βομβαρδισμού της 11ης Ιανουαρίου 1944

OramaMedia Network