Τον Σεπτέμβριο του 1939, καθώς ο γερμανικός στρατός ορμούσε στην Πολωνία, οι σύμμαχοί της τελευταίας, Γαλλία και Βρετανία, κήρυσσαν τον πόλεμο στο Βερολίνο. Ο αναβρασμός ήταν μεγάλος καθώς μόλις είκοσι χρόνια είχαν περάσει από το τέλος του Μεγάλου Πολέμου και οι μνήμες όλων ήταν ακόμα νωπές. Ιδιαίτερα ανήσυχοι ήταν οι κάτοικοι της περιοχής του Ρουρ, που συγκέντρωνε μεγάλο μέρος της βιομηχανίας της νέας ενοποιημένης Γερμανίας. Η περιοχή τελούσε υπό γαλλική κατοχή και διοίκηση και είχε μόλις πρόσφατα επανενταχθεί στον κορμό του γερμανικού Ράιχ. Τώρα, με την κήρυξη του πολέμου η ανασφάλεια εντεινόταν καθώς η περιοχή βρισκόταν μέσα στην εμβέλεια των γαλλο-βρετανικών βομβαρδιστικών.
Η καταστροφή της RAF και των βάσεών της ήταν επομένως προϋπόθεση για την επιχείρηση Σε απάντηση του χτυπήματος, ο Τσώρτσιλ διέταξε τον αρχηγό της βρετανικής αεροπορίας, Πτέραρχο Sir Cyril Newall, να οργανώσει ένα ισχυρό χτύπημα στο κέντρο του Βερολίνου “το συντομότερο δυνατό”. Η εντολή πέρασε στη Διοίκηση Βομβαρδισμού και το επόμενο κι όλας βράδυ, 95 βρετανικά βομβαρδιστικά Handley Page Hampden, Armstrong Whitworth Whitley και Vickers Welington ξεκίνησαν το ταξίδι για τη γερμανική πρωτεύουσα. Αεροσκάφη από 11 διαφορετικές Μοίρες (No. 44, 49, 50, 51, 58, 61, 78, 83, 99, 144 και 149) απογειώθηκαν αργά το απόγευμα για να συναντηθούν πάνω από το Βερολίνο.Η συνέχεια στο Military History
