Οι κονσέρβες μας είναι παγίδες θανάτου, δεν είναι απλά μισάνοιχτα σκουπίδια μας.
Η μυρωδιά ωθεί ένα αδέσποτο ζωάκι να χώσει το κεφάλι του μέσα για να φάει και το τελευταίο ίχνος τροφής που κρύβεται στα μεταλλικά σπλάχνα του κουτιού.
Και όταν αδυνατεί να βγάλει το κεφάλι αρχίζει ο τρόμος. Χτυπιέται, τρέχει χωρίς να βλέπει μέσα στους δρόμους, συγκρούεται με τοίχους, κάδους και αυτοκίνητα.
Μπορεί οι μεταλλικές κοφτερές άκρες να το τραυματίσουν στο λαιμό, στα μάτια ή στο πρόσωπο. Και αν δεν εντοπιστεί, τότε σβήνει από εξάντληση, αφυδάτωση και ασφυξία.
Ακόμη και με τις καλύτερες φιλοζωικές προθέσεις μια κονσέρβα τροφής για ζώα μισάνοιχτη αφημένη στο πεζοδρόμιο είναι μια ανθρώπινη αμέλεια με πιθανές οδυνηρές συνέπειες.
Αμέλειες που δεν γεννιούνται από κακία αλλά από απερισκεψία. Και ίσως αυτό να λέει πολλά για τον τρόπο που υπάρχουμε μέσα στις πόλεις μας.
Γιατί ο πολιτισμός δεν φαίνεται μόνο στα μεγάλα λόγια ή στις δημόσιες καμπάνιες ευαισθησίας. Φαίνεται στον τρόπο που απορρίπτουμε ακόμη και μια άδεια κονσέρβα.
σ.σ. Εδώ μάλλον η συνείδησή μας, φαίνεται πρωτίστως..
Και ομολογώ, πως παρότι έχω ευαισθησίες και συχνά καθαρίζω την θάλασσα και την ακτή όπου κολυμπάω για να μην τρώνε και ασφυκτιούν τα δύσμοιρα ζωάκια εάν τυλιχτούν σε σκουπίδια, αυτό το ενδεχόμενο με τις ανοιχτές κονσέρβες δεν το είχα σκεφτεί..
Το σωστό είναι απλό αλλά και πολύ σημαντικό.
Πριν πετάξουμε ένα μεταλλικό κουτί, καλό είναι να το ξεπλένουμε και αν είναι δυνατόν να πιέζουμε το άνοιγμά του ώστε να μην μπορεί να χωρέσει το κεφάλι ενός ζώου.
Κάποιοι μάλιστα τοποθετούν το καπάκι πλήρως προς τα μέσα ή συνθλίβουν ελαφρά την κονσέρβα για μεγαλύτερη ασφάλεια.
Αν πάλι βρούμε ένα εξουθενωμένο ζωάκι με σφηνωμένο το κεφάλι του σε κονσέρβα καλό είναι να το πλησιάσουμε με ηρεμία. Να το χαϊδέψουμε αν μας το επιτρέψει για να του μεταφέρουμε ένα αίσθημα ότι θα συμβάλλουμε στην σωτηρία του.
Προσπαθούμε με μικρές κινήσεις να βγάλουμε πόντο-πόντο το ένα αυτάκι του και μετά το άλλο και του μιλάμε γλυκά και χαμηλόφωνα.
Αν το ζώο βρίσκεται σε κατάσταση ακραίου φόβου και αντιδρά επιθετικά τότε το τυλίγουμε απλά με μια πετσέτα ή μια κουβερτούλα για να το κρατήσουμε ήσυχο.
Αν δεν τα καταφέρουμε ζητάμε την άμεση βοήθεια ενός κτηνιάτρου ή μιας φιλοζωικής ομάδας με εμπειρία στην διάσωση ζώων. Γιατί μερικές φορές οι χειρισμοί μας μπορούν να επιφέρουν σοβαρότερο τραυματισμό.
Τα αδέσποτα ζωάκια της πόλης μου ήδη ζουν μια ζωή μέσα στους άγριους δρόμους.
(σ.σ. Σε αυτό το σημείο μόνον διαφωνώ. Τα ζώα ΔΕΝ ΧΡΕΙΆΖΟΝΤΑΙ ΚΑΝΈΝΑΝ “ΔΕΣΠΌΤΗ” και “ΚΎΡΙΟ” στην ζωή τους. Αν μπορώ να τους παρέχω κάτι στον φυσικό τους χώρο, έχει καλώς. Και μέχρις εκεί.. Κατοικίδια: Ο εγωισμός του ανθρώπου και στα ζώα συντροφιάς)
Παλεύουν καθημερινά για την επιβίωση τους και αντιμετωπίζουν μυριάδες κινδύνους από ατυχήματα, ασθένειες, κακοποίηση και βασανιστική πείνα.
Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να μετατρέπουμε τα σκουπίδια μας σε ακόμη μεγαλύτερη απειλή για εκείνα.
Και ίσως τελικά η πραγματική ευαισθησία και ενσυναίσθηση να κρύβονται ακριβώς εκεί.. στις μικρές, σχεδόν αόρατες πράξεις φροντίδας που κανείς δεν θα χειροκροτήσει, αλλά που όμως έστω και αθόρυβα σώζουν πολύτιμες ζωές!
και να ήταν μόνον οι κονσέρβες ή μόνον τα αδέσποτα (για γερές καρδιές): Μία εικόνα χίλιες λέξεις: Σε τί κόσμο θέλετε να ζήσετε;
Διαβάστε ακόμη: Βίντεο που Συγκλονίζει: Φάλαινα ζητάει βοήθεια από δύτες-Μάζα σκουπιδιών είχε κολλήσει στο στόμα της
ΠΡΟΣΟΧΗ: Περισσότερα πλαστικά σκουπίδια από ψάρια σε λίγα χρόνια
Η απάτη της ανακύκλωσης πλαστικών~Τα συμφέροντα και οι περιβαλλοντικές οργανώσεις
Πλαστική σακούλα και καλαμάκια δεν θα κάνουν την διαφορά~Χρειαζόμαστε περιβαλλοντική συνείδηση
“Παγκόσμια Ημέρα της Γης”: Τρέφεις την ψευδαίσθηση ότι το ζήτημα είναι το περιβάλλον;