Ο Δίας, ο γίγαντας του Ηλιακού Συστήματος, είναι γνωστός για τις πελώριες καταιγίδες του που μαίνονται ακόμα και για αιώνες, όπως η περίφημη Ερυθρά Κηλίδα. Και οι υπερκαταιγίδες του πλανήτη αποκαλύπτεται ότι τροφοδοτούν υπερκεραυνούς.
Συστήματα καταιγίδων γύρω από τον νότιο πόλο του Δία σε εικόνα της αποστολής Juno (NASA)
Η κίτρινη γραμμή ανιστοιχεί στη διαδρομή του Juno πάνω από μια καταιγίδα το 2022. Οι μπλε κύκλοι συμβολίζουν μεμονωμένους κεραυνούς (NASA/JPL-Caltech/SwRI/MSSS/Björn Jónsson (JunoCam), Wong et al. (2026, AGU Advances; HST and Juno MWR)
Το Juno μπορεί να ανιχνεύσει ακόμα και αυτούς τους κρυφούς κεραυνούς, δεν μπορεί όμως να προσδιορίσει τη θέση τους. Η ομάδα του Μάικλ Ουόνγκ, ερευνητή του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, βρήκε τη λύση χρησιμοποιώντας εικόνες του τηλεσκοπίου Hubble και της κάμερας του Junο για να εντοπίσει και να παρακολουθήσει με ακρίβεια τέσσερις συγκεκριμένες καταιγίδες το 2021 και το 2022.
«Δεδομένου ότι είχαμε τις ακριβείς τοποθεσίες, μπορούσαμε να μετρήσουμε άμεσα την ισχύ» είπε ο Ουόνγκ, επικεφαλής της μελέτης που δημοσιεύεται στο AGU Advances.
Οι καταιγίδες είχαν διάμετρο αρκετών χιλιάδων χιλιομέτρων και έδιναν κατά μέσο όρο τρεις κεραυνούς ανά δευτερόλεπτο, αναφέρουν οι ερευνητές.
Όπως επισήμανε ο Ουόνγκ, οι κεραυνοί του Δία μπορεί στην πραγματικότητα να είναι ακόμα ισχυρότεροι από τις εκτιμήσεις, καθώς δεν εκπέμπουν μόνο μικροκύματα και ορατό φως αλλά και θερμική, ακουστική και χημική ενέργεια. Επιπλέον, επειδή τα μήκη κύματος στην ακτινοβολία είναι διαφορετικά από ό,τι στη Γη, οι υπολογισμοί πάσχουν από έναν σημαντικό βαθμό αβεβαιότητας. Αυτό σημαίνει ότι οι κεραυνοί στον Δία δεν αποκλείεται να είναι ακόμα και ένα εκατομμύριο φορές ισχυρότεροι από ό,τι στη Γη.