εξώφυλλο: Πυθαγόρας και Θεανώ απόσπασμα από τον πίνακα «Η Σχολή των Αθηνών» του Ραφαήλ (Raffaello Sanzio) πηγή wikipedia.com
Ο αριθμός φ είναι ο λεγόμενος Χρυσός Αριθμός ή Χρυσή Τομή συμβολικά ορίζεται ως φ=(1+√5)/2≈1,6180339887… αποτελεί τον λόγο της συμμετρίας δύο μεγεθών α και β όταν φ=(α+β)/α=α/β. Δηλαδή, ο λόγος του όλου προς το μεγαλύτερο μέρος είναι ίσος με τον λόγο του μεγαλύτερου προς το μικρότερο. Αυτό το συμμετρικό ποσοστό θεωρήθηκε από τους αρχαίους αισθητικά τέλειο. Όπως οι δύο φιλόσοφοι υπήρξαν αχώριστοι στη ζωή και την μάθηση, το «π» του Πυθαγόρα και το «φ» της Θεανούς θα λειτουργήσουν ως φάροι για την ελληνική σκέψη και τέχνη στους μετέπειτα αιώνες.
Ο Ιάμβλιχος (Iamblichus ChalcidensisΕικονογράφηση του 1913 που δείχνει τον Πυθαγόρα να διδάσκει σε τάξη γυναικών.Προτομή της Θεανούς από το μουσείο του Κρότωνα Πηγή: National Archaeological Museum of CrotoneΣτο έργο της η «Κατασκευή του Σύμπαντος», η Θεανώ βασιζόμενη σε αστρονομικές μετρήσεις διατύπωσε τη θεωρία ότι το σύμπαν (ηλιακό σύστημα) αποτελείται από δέκα ομόκεντρες σφαίρες που κινούνται γύρω από μία κεντρική φωτιά: τον Ήλιο, τη Σελήνη, τον Κρόνο, τον Δία, τον Άρη, την Αφροδίτη, τον Ερμή, τη Γη και την αντί-Γη. Ενώ επιπλέον υφίστανται και τα άστρα που διαθέτουν σταθερές θέσεις. Οι αποστάσεις ανάμεσα στις σφαίρες και τον ήλιο διαθέτουν αντίστοιχες αναλογίες με τα διαστήματα της μουσικής κλίμακας. Η θεωρία της αυτή επηρέασε βαθύτατα και τον σύζυγό της τον Πυθαγόρα, ο οποίος ξεκίνησε να αναφέρεται στην «Αρμονία των Σφαιρών» και του σύμπαντος.
«Η Σχολή των Αθηνών» πίνακας του Ραφαήλ (Raffaello Sanzio)Το Λεξικό της Σούδας (ή Σουϊδας) αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα έργα της ύστερης αρχαιότητας και του Βυζαντίου, που σώζει τεράστιο πλούτο πληροφοριών για την αρχαία ελληνική γραμματεία. Οι περισσότεροι μελετητές πιστεύουν πως το έργο γράφτηκε μεταξύ 970–1000 μ.Χ., επί Βασιλείου Β΄ ή λίγο νωρίτερα, ενώ ο συγγραφέας του παραμένει ανώνυμος (κάποιοι μελετητές υποστηρίζουν ότι συγγράφηκε από ομάδα λογίων που συνέταξαν συλλογικά την εγκυκλοπαίδεια), αλλά η παράδοση τον ονομάζει Σουϊδα ή Σούδα εξ ου και ο ομώνυμος τίτλος. Στο εν λόγω λεξικό αναφέρεται «Θεανώ, Μεταποντίνη ἢ Θουρία, Πυθαγορεία, θυγάτηρ Λεώφρονος, γαμετὴ δὲ Καρύστου ἢ Κρότωνος ἢ Βρωτίνου τοῦ Πυθαγορείου. αὕτη ἔγραψε περὶ Πυθαγόρου, Περὶ ἀρετῆς ῾Ιπποδάμῳ Θουρίῳ, Παραινέσεις γυναικείας καὶ ᾿Αποφθέγματα Πυθαγορείων».
Το έργο με τίτλο Θεανώ η Θουρία….σύζυγος του Πυθαγόρα από τον δημιουργό Δημήτρη Σχορτσανίτη διατίθεται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού – Μη Εμπορική Χρήση – Παρόμοια Διανομή 4.0 Διεθνές.
