Το Θερμήσι και το Κάστρο του στην Ιστορία, τις Παραδόσεις και τα Δημοτικά τραγούδια

Το Θερμήσι και το Κάστρο του στην Ιστορία, τις Παραδόσεις και τα Δημοτικά Τραγούδια – Γιάννης Μ. Σπετσιώτης

Διαβάστε επίσης:Πώς έμοιαζε τελικά ο Γουίλιαμ Σέξπιρ;

Διαβάστε επίσης:24 Απριλίου σαν σήμερα το 2004: Το ΟΧΙ της Κύπρου

Κάστρο Θερμησίας. Φωτογραφία από τον ιστότοπο, «Περιήγηση στα Μνημεία της Αργολίδας». Εφορεία Αρχαιοτήτων Αργολίδας.

Κάστρο Θερμησίας. Η ανατολική πλευρά του ανατολικού βράχου με τη δεξαμενή. Φωτογραφία από τον ιστότοπο, «Καστρολόγος – Κάστρα της Ελλάδας.

Θερμήσι – Τμήμα χάρτη της Αργολιδοκορινθίας του Αντώνη Μηλιαράκη, 1886.

Εκδρομή φίλων στο κάστρο του Θερμησιού με τα … μέσα της εποχής, 10 Μαΐου 1936. Μιχ. Παπαβασιλείου, Μιχ. Σπετσιώτης, Γ. Μαρμαρινός, Απ. Φραγκούλης, Στ. Μαρμαρινός. Από το προσωπικό αρχείο του αγαπητού φίλου και συμμαθητή Λευτέρη Μαρμαρινού. Τον ευχαριστώ θερμά! Γιάννης Μ. Σπετσιώτης.

[1]Ακαδημία Αθηνών – Κέντρο Ερεύνης Μεσαιωνικού και νέου Ελληνισμού (ΚΕΜΝΕ).

[2]Ακαδημία Αθηνών – Κέντρο Ερεύνης Μεσαιωνικού και νέου Ελληνισμού (ΚΕΜΝΕ).

[3] Ο Μελέτιος γεννήθηκε το 1661 στα Γιάννενα και σπούδασε Ιατρική και Φιλοσοφία στο Πατάβιο, αρχαία ονομασία της Πάδουας (Πάντοβα), πόλη της Β. Ιταλίας. Σε ηλικία 31 ετών χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Ναυπάκτου και το 1703 μετατέθηκε στη Μητρόπολη Αθηνών. Έγραψε τα βιβλία «Παλαιά και νέα Γεωγραφία», «Εκκλησιαστική Ιστορία», «Ρητορική» κ.α. Το βιβλίο του «Παλαιά και νέα Γεωγραφία» αποτελεί συλλογή διαφόρων συγγραφέων αλλά και επιγραφών που βρέθηκαν σε λίθους. Δεύτερη έκδοση, βελτιωμένη, εκδόθηκε από τον Άνθιμο Γαζή «Τύποις Πάνου Θεοδοσίου του εξ Ιωαννίνων», Εν Βενετία, 1807.

[4] Ακαδημία Αθηνών – Κέντρο Ερεύνης Μεσαιωνικού και νέου Ελληνισμού (ΚΕΜΝΕ).

[5] Ακαδημία Αθηνών – Κέντρο Ερεύνης Μεσαιωνικού και νέου Ελληνισμού (ΚΕΜΝΕ).

[6] Αντώνιος Μηλιαράκης: «Νέα και αρχαία του Νομού Αργολίδος και Κορινθίας», Εν Αθήναις, 1886.

[7] Για εκείνη την αλυκή ο Αντώνιος Λιγνός στον 3^ο τόμο (1807) του έργου του «Το αρχείο της Κοινότητος Ύδρας 1778-1832» συμπεριλαμβάνει επιστολή που αναφέρει ότι «ο γραμματεύς του αλατίου όπου ήταν εις Θερμήσι και εφόρτωνε αλάτι τα καΐκια εξ επιστολής των προεστών του Κρανιδίου προς τους Υδραίους», ενώ στον 6^ο τόμο (1819) του ίδιου έργου αναφέρεται η πρόταση «επήγεν εις την του Θερμησίου σκάλαν(εν Πελοποννήσω)». Τα τεκμήρια αυτά πιστεύουμε έχουν σχέση με τη διοίκηση της αλυκής και την οργάνωση του χώρου γύρω απ’ αυτή. Κατά τον Αντώνιο Μηλιαράκη εκτός από το θαλασσινό νερό στη λίμνη χύνονταν και άλλα υφάλμυρα νερά από τα γύρω βουνά και ανάβλυζαν νερά μέσα από τον βυθό της. Σύμφωνα δε με τις χημικές αναλύσεις το παραγόμενο αλάτι από την αλυκή του Θερμησίου είχε 2,5% χλωριούχο κάλιο και δεν ήταν ιδιαίτερα κατάλληλο για τροφή.

[8] Σπετσιώτης Μ. Γιάννης – Ντεστάκου Δ. Τζένη: «Τα Γραμματοσχολεία στην επαρχία Ερμιονίδας», Αθήνα 2022.

[9] Λίνος Γ. Μπενάκης: «Το κάστρο της Θερμησίας», Περ. «Στην Ερμιόνη άλλοτε και τώρα», Τευχ. 3, Οκτώβριος 2009.

[10]Ιωάννης Αγγ. Ησαΐας: «Ιστορικές Σελίδες του Δήμου Ερμιόνης… και Θερμησίας», Εκδ. Δήμου Ερμιόνης, Αθήνα, 2005.

[11]Νικόλαος Γ. Πολίτης: «Παράδοσις περί του φρουρίου της Θερμησίας», Περ. Λαογραφία τ. Δ΄, σελ. 309, Χρόνος καταγραφής 1914, Ακαδημία Αθηνών – Κέντρο Ερεύνης Μεσαιωνικού και νέου Ελληνισμού (ΚΕΜΝΕ).

[12] Ρωμαίικα τραγούδια, Arn. Passow.

Γιάννης Μ. Σπετσιώτης

Διαβάστε ακόμη: