Λιγότερο απο 1 λεπτό Διάρκεια άρθρου: Λεπτά

Ζήσιμος Λορεντζάτος – Μικρά Σύρτις (Αποσπάσματα)

3 Φεβρουάριος 2026

Στο πέτρινο βουνό που το μουλάρι βοσκάει την ανηφόρα
Και το θυμάρι πετάει την κάφτρα του στο πρώτο τίναγμα της άνοιξης
Μια μοίρα δοκιμάζω μαγικά στραμένη
Μέσα στον κόσμο του πολέμου και της αναρχίας
Προς τη Μεγάλη Ενότητα που συνοψίζουν
Σε τούτη την αφετηρία της πατρικής μου γης
Λίγοι φελλοί κατράμι σάπια ροκανίδια
Μια τράτα που τραβούν λοξοί ψαράδες

Με ανθρώπους που πασκίζουν θ’ απομείνω
Άνθρωπος μικρής τροχιάς με δύσκολο ριζικό
Που στρέψανε το ρέμα του και το ποτάμι Στάθη
Και το Στοιχειό τού ποταμού πετάχτηκε στην άκρηΜέσα στο ξένο κατασκεύασμα τής ιστορίας
Με σπίτι για το σώμα του αλλά δίχως σπίτι
Ένας που μέγαρα είχεν άλλοτες και μαρμαρένιες προκυμαίες
Με πλήθη που κατέβαιναν από νωρίς αδειάζοντας την πόλη
Να προβοδίσουν μετ’ ελπίδος λέει και ολοφυρμών
Οι μεν εταίρους οι δε υιέας.
Και τούτοι παράβγαιναν ως την Αίγινα
Σαν καρποφόρα που τα γέλασαν καλοκαιριά
Μεγίστη ελπίδι των μελλόντων προς τα υπάρχοντα
Το τέλος τους γράφτηκε αργότερα στις Συρακούσες
Το άλογο που τους κράταγε φίδια καλλιγωμένο
Δρασκέλησε μιά νύχτα τ’ ουρανού τις πλάκες
Και από Οίας λαμπρότητος ες οίαν τελευτήν
Κατάντησαν

Άγριες ανεμώνες και κοχύλια
Ψάρια με το θάνατο στα χείλιαΘα το πιάσουμε στο παραγάδιΤα καβούρια στρώνουνε κιλίμια

Η οχιά ψηλά στον ουρανό
Μπαίνει στον πρώτο κεραυνόΣτη γλώσσα μπαίνει τής φωτιάςΣτο δίσκο τού ήλιου μέσα μπαίνει Post Views: 2.573

Ζήσιμος Λορεντζάτος, Λογοτεχνία, Μικρά Σύρτις, Νεοελληνική Λογοτεχνία, ποίηση

Το πρωτότυπο άρθρο https://cognoscoteam.gr/archives/27091 ανήκει στο Cognosco Team .