Όταν όμως την είδε, θαμπώθηκε από την ομορφιά της και της ζήτησε να γίνει σύζυγός του, αφού πρώτα αρνηθεί τον Χριστό. Εκείνη αντέδρασε έντονα. Σε κάθε προσπάθεια του Ολυβρίου να την πείση να αποκηρύξει την πίστη της και να λατρεύσει τα είδωλα, αυτή απαντούσε θαρραλέα «είμαι Χριστιανή». Αποτέλεσμα ο σκληρός βασανισμός της. Καταξέσχισαν τίς σάρκες της με ραβδιά, την κρέμμασαν και την φυλάκισαν και επειδή εξακολουθούσε να παραμένει σταθερή στην πίστη της την έκαψαν με αναμμένες λαμπάδες. Οι πληγές της όμως γιατρεύθηκαν αμέσως, με αποτέλεσμα πολλοί από τους παρευρισκο-μένους που είδαν το θαύμα να πιστεύσουν στον Χριστό.
Η Αγία Μαρίνα παρά το νεαρό της ηλικίας της έδειξε μια ασύλληπτη στερρότητα πίστεως, που κατέπληξε τους διώκτες του Χριστού με πρώτο και καλύτερο τον πατέρα της Αιδέσιο. Η νεαρή κόρη έμεινε για παντοτεινά πιστή στο Χριστό.
Ο έπαρχος, τυφλωμένος από το μίσος, διέταξε να την αποκεφαλίσουν. Με τον τρόπο αυτό τελειώθηκε και έλαβε τον στέφανο του μαρτυρίου. Ήταν μόλις 15 ετών. Η μαρτυρική έξοδος έγινε στις 17 Ιουλίου του 285 μ.Χ.
Η Εκκλησία μας ευθύς αμέσως τήν κατάταξε στη χορεία των μαρτύρων της, ενώ πολύ γρήγορα διαδόθηκε η φήμη της πολυάθλου Μαρίνας.
