Ο ανανεωμένος στρατός της Θήβας με συμμάχους Αρκάδες και μέλη του Κοινού των Βοιωτών, νικά τους στρατούς της Σπάρτης, της Αθήνας και της Μαντινείας.
Υπό την καθοδήγηση των Πελοπίδα και Επαμεινώνδα, οι Θηβαίοι οπλίτες-πολίτες γυμνάζονταν, πειραματίζονταν με νέες τακτικές και δοκίμαζαν αλλαγές στο σχηματισμό της φάλαγγας, ενώ είχε εισαχθεί και ο θεσμός του επαγγελματία οπλίτη.
Από τα αρχαϊκά χρόνια, οι ελληνικοί στρατοί συναντιούνταν σε ανοιχτά πεδία, τάσσονταν σε παράλληλες γραμμές και συγκρούονταν σε όλο το μήκος τους επιδιώκοντας την κατάρρευση, το “σπάσιμο” κάποιου σημείου της εχθρικής παράταξης. Με την τακτική της λοξής φάλαγγας, οι Θηβαίοι επιτύγχαναν όμως να εφαρμόζουν αφόρητη πίεση σε ένα σημείο στην εχθρική γραμμή. Με τον τρόπο αυτό κι άλλες έξυπνες τακτικές χρήσης του ιππικού και του εδάφους, κέρδισαν πολλές νίκες εναντίον των κοντινών τους αντιπάλων μέχρι που το 371 π.Χ. συνέτριψαν και τον σπαρτιατικό στρατό στα Λεύκτρα.
Η συνέχεια στο Military History